Tags

,

Viermaal opstijgen en landen in een vliegtuig met een zware verkoudheid is niet goed voor mijn ‘buis van eustachius‘. Ik stap zo goed als doof uit het vliegtuig in Brussel. Het was de meest ‘stille’ landing ooit. Ik zie mensen praten maar hoor ze niet. De vrouw die mijn paspoort controleert vraagt me iets maar ik versta haar niet. Ze blijkt enkel ‘goedemorgen‘ te zeggen. Ik huur een auto bij de Hertz-balie. Ik leg mijn ‘probleem’ uit en snuit tot driekeer toe mijn neus. Ik probeer ook de andere trucjes uit die ik ken. Slikken – geeuwen – blazen – persen met dichtgeknepen neus. Het helpt niet. Ik rij naar huis. In dit geval betekent dat: Bergen op Zoom.

Paaseitjes - een welkomsbriefje - narcissen - neusspray

Drie welkomstcadeautjes van de buren. Paaseitjes, een briefje en een bosje bloemen. De neusspray voeg ik er zelf aan toe. Ik was van plan om een paar mensen te bellen om te zeggen dat ik goed ben aangekomen in Nederland. Maar ik zou hun antwoord nauwelijks horen. Ik zie buurvrouw Diana bij de apotheek maar ik hoor mezelf onnatuurlijk praten. Het klinkt vreemd in mijn hoofd en ook mijn ‘Nederlands-Vlaams’ klinkt me vreemd in de oren. Het is meer dan drie maanden geleden dat ik Nederlands sprak … Nu maar hopen dat een nachtje slapen een deel van mijn tijdelijke doofheid zal wegnemen. En het moet me toch van het hart … brrrr – wat is het koud in Nederland …