Tags

, ,

Dit blog gaat over politiek. Mogelijk klikken een aantal volgers nu onmiddellijk weg. ‘No problem. Welcome back tomorrow.’

Nee, even serieus. Ik wil het hebben over mijn clubje. Groen Links. Sta me toe – mezelf te corrigeren. Het is niet echt mijn clubje. Ik ben geen lid – ook nooit geweest. Ik mag niet eens stemmen voor de 2e Kamer Verkiezingen. Ik ben een Belg, ik heb een Belgisch paspoort. Ik woon sinds 1979 in Nederland en betaal sinds mijn afstuderen in 1983 belasting in Nederland maar ik mag niet stemmen voor Provincie, Tweede Kamer en Eerste Kamer. Enkel voor de gemeenteraad, het Europees Parlement en het Waterschap. Maar dat even terzijde.

Mocht ik wel mogen stemmen dan zou ik – meer dan waarschijnlijk – GROEN LINKS stemmen. Ik zit in de enquete-poule van Maurice de Hond en daar antwoord ik altijd: GROEN LINKS. Tot zover mijn achtergrond-gewauwel.

Wat is er mis bij GROEN LINKS? Het lijkt wel of alles wat maar verkeerd kan gaan, ook verkeerd gaat. De Volkskrant noemde het gisteren ‘de Wet van Murphy’. Femke Halsema vertrok uit de Kamer nadat Rutte premier werd (CDA – VVD + gedoog PVV). Zij was er niet in geslaagd om GROEN LINKS in het kabinet te krijgen na de verkiezingen in 2010. Zij stapte op en Jolande Sap nam het roer over. Ik stond niet te juichen over deze wissel maar ik begreep Halsema’s motivatie. En daarna begon het mis te gaan. De omstreden Kunduz-missie, de affaire Mariko Peters, de slappe performance van Jolande Sap bij de Algemene Beschouwingen 2011, de onsmakelijke lijsttrekkers-verkiezing, Tofik Dibi. Even dacht ik dat ze de juiste weg weer hadden gevonden met het ‘Lente akkoord‘ maar dat was ‘euforie-van-heel-korte-duur‘. En dan nu een ‘fout’ interview van Ineke van Gent in de Volkskrant. Steekt ze een mes in Saps rug? Is ze verkeerd geciteerd door De Volkskrant? Ik weet het niet maar ik geloof haar wanneer ze zegt dat er geen chemie is tussen haar, Jolande Sap en Tofik Dibi.

En niemand praat over het verkiezingsprogramma, over de visie en de ideeën van de partij. Het gaat over de poppetjes en niet over hoe we Nederland het best kunnen besturen en helpen ontwikkelen. Campagneleider Jesse Klaver had het zich vast heel anders voorgesteld. Het schip is zinkende maar GROEN LINKS kan nog gered worden. [Sorry Joa voor de beeldspraak. Gelukkig overleefden jij en je drie GROEN LINKS / DWARS vrienden de scheepsramp bij Zanzibar.] Nederland heeft een partij zoals GROEN LINKS nodig. Laat de ervaren leden cq politici cq bestuurders ter hulp komen. Ik denk aan Andree van Es, Maarten van Poelgeest, Femke Halsema, Kathalijne Buitenweg … maar er zijn vast nog heel veel anderen.

Ik blijf nog in mijn clubje geloven maar ik erger me GROEN en GEEL. Ik zit met een ROOD hoofd achter mijn laptop en ik vrees dat er veel BLAUWE plekken aan het ontstaan zijn bij GroenLinksers. Het klinkt als een regenboog. Dat zou goed moeten zijn want zij zijn de Nederlandse REGENBOOG-partij. Groen, vrede, verdraagzaamheid, solidariteit, toekomst gericht,  … dat zijn voor mij belangrijke waarden. Dat vind ik terug bij ‘mijn clubje‘. Nog een week of zes en dan weten we hoeveel zetels GROEN LINKS mag innemen in de Tweede Kamer. Belangrijker is hoeveel kunnen zij daadwerkelijk bijdragen aan een beter Nederland?

Als Maurice de Hond mij morgen vraagt op wie ik zal stemmen op 12 september, antwoord ik: GROENLINKS. Al weet ik dat dat niet waar is want … zie hierboven. Morgen gaat mijn blog NIET over politiek. Beloofd.