Tags

, ,

Ik ben een iets-of-wat slome chauffeur. Ik rij rustig en maak me zelden druk over andere weggebruikers. Ik heb geen neiging om als eerste weg te scheuren bij een stoplicht. Ik ben geen klever en knipper bijna nooit met mijn lichten om een andere auto in te halen.  Ik beweer niet dat ik niet hard (snel) rij. Ben ik eenmaal op de snelweg dan geef ik graag gas. Meestal een paar kilometertjes sneller dan officieel is toegestaan. 106 waar ik maar 100 mag, 125 waar ik 120 hoor te rijden, enzovoort. Dat hou ik gemakkelijk vol dankzij de ‘cruise control‘, een geweldige toevoeging aan mijn laatste twee auto’s. Ik wil nooit meer zonder.

Als ik een auto huur in het buitenland gaat mijn voorkeur altijd uit naar een automaat – met cruise control. Ik heb het genot van zo’n auto voor het eerst ervaren in de zomer 2002. We maakten toen een rondreis door ‘Het Diepe Zuiden‘ van de USA. Elf staten in drie weken. Het viel me toen op hoe rustig Amerikanen rijden, heel anders dan ik verwachtte. Foute beeldvorming door (actie)films. Ik paste zonder enige moeite mijn rijstijl aan. Ik heb geen enkel probleem om ‘mee-te-rijden’ met het verkeer. Ik bedoel dus: me aanpassen aan de omstandigheden. Ik rij met even groot gemak door druk Parijs of hectisch Londen. En na de eerste uurtjes in de bergen, voel ik me daar ook op mijn gemak. Nou ja, ik rij voorzichtig in de bergen. Ik laat daar geregeld een paar auto’s passeren, meestal lokaal verkeer die de bochten kunnen dromen.

In Mozambique rij ik met een Nissan March.

Maputo, Mozambique

Als ik over mijn rijstijl in Maputo schrijf, kan ik onmogelijk volhouden dat ik een iets-of-wat slome chauffeur ben. Nee, dat is hier helemaal fout en zelf gevaarlijk. Ik rij pittig-op-z’n-Mozambikaans. Natuurlijk gelden hier ook verkeersregels maar die lap ik minstens een keer of tien per dag aan mijn laars. Waarom? Ik pas mijn rijstijl aan aan lokale gebruiken. Ik geef een paar voorbeelden. Je haalt hier zowel links als rechts in, eventueel wordt ook de berm of de vluchtstrook gebruikt. In de stad rijd je zo dicht mogelijk op de bumper van je voorganger, anders ben je je plekje in de rij kwijt. Je ontwijkt al slalommend en soms toeterend taxibusjes, overstekende voetgangers, stootkarren en tragere auto’s. Ik heb nog nooit zoveel in mijn spiegels gekeken dan hier in Maputo. ‘Voorsorteren’ en ‘ritsen’ zijn verkeerstermen die ze hier niet kennen. Een aantal van de avenidas in de stad hebben rijstroken met daarop geschilderde richtingspijlen – voor het verkeer naar links, rechtdoor of naar rechts. Die worden massaal genegeerd of verkeerd gebruikt. Springt het stoplicht (via oranje) op rood dan rijden er minstens nog drie of vier auto’s door rood. Daardoor staan kruispunten vaak vol en zit er nauwelijks beweging in het verkeer. Zie foto. En het wordt nog chaotischer als je politie-sirenes achter je hoort. Dan weet je dat de president (of een andere hoge pief) in aantocht is. Dan is er maar één regel: zorg dat je auto aan de kant staat. Maak een vrije doorgang. Auto schieten overvolle trottoirs op, auto’s rijden in kuilen die ze gewoonlijk angstvallig proberen te vermijden. Als zo’n konvooi gepasseerd is, zoekt iedereen zijn plek op in het verkeer. Op zoek naar een gaatje.

In Fomento waar ik woon zijn de meeste zijstraten zandpaden met kuilen, stenen en rondslingerend plastic. Ik rij daar traag, zigzaggend om zo weinig mogelijk schade te veroorzaken aan de auto. Een uitlaat ligt er zo maar af, een lekke band is eerder regel dan uitzondering. En in Mozal zijn de paden heel zanderig of slijkerig als het geregend heeft. Daar is het beter om met een 4×4 te rijden maar dat is de Nissan March niet. Daar moet ik dus opnieuw mijn rijstijl aanpassen. Niet te traag en een beetje gas geven en onafgebroken aan het stuur draaien van links naar rechts. Zo krijgen de wielen een groter oppervlak en lopen ze niet vast in het zand. Tot op heden is me het steeds gelukt. Afkloppen dat dat zo blijft.

Ik hou ervan, autorijden in Mozambique. Ze rijden hier links, het stuur in de auto zit dus ook aan de andere kant. Het is raar maar op de een of andere manier vind ik links rijden logischer dan rechts rijden. En dat heeft niets met mijn politieke voorkeur te maken.

Advertenties