Tags

, , , , , , , , , , , ,

Wat een waardeloze blogger ben ik … als ik tenminste blijf beweren dat ik bijna-dagelijks een stukje schrijf. Dat zat er de laatste maand absoluut niet in. Waar had ik bijvoorbeeld over kunnen schrijven? Zomaar een willekeurige opsomming …

1. Het balsemienehofje. Dat is de zelfbedachte naam van ons straatje in Bergen op Zoom. Het hofje verandert. De gemiddelde leeftijd van de bewoners is (ruim) zeventig – schat ik. Door omstandigheden wonen / verblijven Jules, Yvonne en Ender (tijdelijk) in mijn huis. Een paar maanden geleden verwelkomden we een jong Amerikaans – Nederlands gezin in ons straatje. Grappig detail – onze straat in Maputo heet: ‘Rozemarijnstraat’ maar dan in het Portugees uiteraard. Rua do Alecrim.

Balsemien

Balsemien

2. De overweldigende reacties op het zomer-spektakel in Goes. Het was een warm bad. We hadden geluk met het weer. De sfeer op de tribunes was heel goed. Alle voorstellingen uitverkocht. Meer dan 6000 bezoekers. En back-stage leken we één grote familie. Het gevoel van: ‘Kausay Pacha’.

3. Skypen met Isabel. Dat leek lastiger dan verwacht. Ondanks de goede internet-verbinding in ons huis in Maputo was skypen vaak moeizaam. Praten – dat lukt wel maar de video-beelden zijn schokkerig en van een lage kwaliteit. Bijna zes weken elkaar niet zien – wel spreken – is wel erg lang.

4. Corso Zundert. De traditionele rondgang langs alle bouw-tenten op zaterdag 24 september was inspirerend. Toch ging ik naar huis met veel vraagtekens. Een week later op zondag 1 september vielen alle puzzelstukjes in elkaar. De jury kwam met een paar verrassende uitslagen. Over de winnaar waren jury en publiek het eens. “Gekkengoud” van buurtschap Laer Akkermolen. Het was weer een genot om al dat moois aan elkaar te mogen praten. Volgend jaar weer … de eerste zondag van september 2014.

Gekkengoud © Niels Braspenning

Gekkengoud © Niels Braspenning

5. Eind augustus. Een lunch met Jean Jacques. Onverwacht zat ik op het Beurspleintje in Bergen op Zoom te filosoferen met JJ over de toekomst. Hij bereidde zich op dat moment voor op een assessment en een mogelijke uitzending naar een ver buitenland. En natuurlijk ga ik op zo’n moment ook meer nadenken over mijn (onze) toekomst NA Umoja. Dat duurt gelukkig nog even. Zeker nog tot 1 januari 2015.

6. Tijdens het Umoja-kamp in Zuid Afrika en Zimbabwe had ik eindelijk wat tijd om te lezen. Als ik klaar ben met het dagelijkse werk trek ik me graag terug op mijn hotelkamer. Ik heb al jaren geleden geleerd dat ik geen televisie aanzet in een hotel. En ik had dit keer geen internet op de kamer. Gevolg: ik heb wel drie boeken gelezen. ‘Stoner’ van John Williams – ‘Nachtleven’ van Dennis Lehane – ‘Geschiedenis van een gevallen engel’ van Henning Mankell. Prima boeken.

7. Ik neem nu één pilletje minder per dag. Het is een jaar geleden dat ik kortstondig in het ziekenhuis terecht kwam. Sindsdien moet ik een paar pilletjes per dag slikken. Voor een lagere bloeddruk en bloedverdunners. De cholesterol-verlagers neem ik niet of onvoldoende – teveel vervelende bij-effecten. En sinds 10 september is er dus een pilletje van mijn lijst geschrapt. Dat medicijn hoefde ik maar één jaar te slikken. Ik voel me trouwens uitstekend. Heel goed zelfs. Ik moet er wel voor zorgen dat ik voldoende blijf wandelen (bewegen). Dat wil er nog wel eens bij inschieten.

8. Vrienden. Door de grote afstand tussen Mozambique en Europa zie ik een heel aantal Nederlandse en Vlaamse vrienden veel minder vaak dan voorheen. Dat voelt soms als een verlies. Het is dan heerlijk om vast te stellen dat vriendschappen die al lang bestaan ook overleven als we elkaar niet veel zien en spreken. Ik had een heerlijke bijpraat-avond met Duco en Marjolijn. Merel en Dries – hun kinderen – hadden heerlijk gekookt.

9. Tropoi. Een mooie voorstelling van ‘FroeFroe‘, een Vlaams theatergezelschap van de gebroeders Maillard. Samen met de mannen – Werner, Eric en Gie – zijn we een avondje ondergedoken in de wonderlijke poppenwereld van FroeFroe. Een middeleeuws avontuur – verhaal – op zoek naar de magie van muziek. Castiglio, een alchimist, muzikant en praatjesmaker ontmoet de hebzuchtige Italiaanse vorst Pico. Hij belooft hem goud …

Tropoi © FroeFroe

Tropoi © FroeFroe

10. Umoja CFC – Southern Africa Camp and Tour. Twee intensieve weken – vier groepen met jonge artiesten uit Noorwegen, Mozambique, Zuid Afrika en Zimbabwe. We herhalen een succesvolle werkwijze en toch is het elke keer weer nieuw en opwindend. Ook deze jaargang 2013 in Johannesburg. Opnieuw hebben we er voor gekozen om de voorstellingen óók in de townships van Joburg te spelen. Tembisa en Alexandra. Een groot succes en een hele belevenis voor zowel publiek als voor ons. En na een lange busreis naar Zimbabwe streken we neer in het culturele centrum van Oliver Mtukudzi in Norton. Pakare Paye Arts Centre – zo’n veertig kilometer buiten Harare. Volgende week volgt een nieuw Umojakamp en tournee. Dit keer in Oost Afrika. Daar ga ik vast geregeld over vertellen.