Tags

, , , ,

Een tijd geleden begon ik met een nieuwe serie: ‘In de buurt’. Goed idee maar een belangrijke voorwaarde voor zo’n serie is natuurlijk dat ik in de buurt bén. En dat was niet zo vaak de afgelopen tijd. Sinds gisteren ben ik weer thuis (in Maputo). En dat betekent ook wat meer tijd voor mezelf. Het ‘things to do lijstje’ is behoorlijk lang, maar dat terzijde. Laat ik beginnen met heel dicht in de buurt. Namelijk onder ons slaapkamerraam – in onze eigen tuin. Sinds een paar weken hebben we ‘huisdieren’ – euh … ‘tuindieren’ – twee schildpadden. Een cadeautje van een tante van Isabel. Tja, wat moeten we met die beesten? Ik weet het niet maar een gegeven paard kijk je niet in de bek. Zo zeggen ze dat toch?

Leng en Poeh

Leng en Poeh

En alweer een Portugees woord bijgeleerd: tartaruga = schildpad. Ik plaatste deze foto gisteren ook op Facebook en meteen krijg ik reacties dat parende schildpadden veel lawaai maken. Ik heb het nog niet gemerkt maar ben wel benieuwd. ‘Poeh’ is al driemaal ontsnapt. We vonden hem vrij snel terug maar dat die beesten traag zijn, is een verzinsel. Op internet lees ik dat zij gevarieerde voeding op prijs stellen. Voorlopig heeft Todinho er een taak bij … het verzorgen van onze huis-schildpadden. Maar wat vinden jullie – het cadeau geven van levende dieren, dat doe je toch niet? Nou ja, in Mozambique dus wel. Ik zou kippen of een geit meer zien zitten.