Tags

, , , , ,

De titel suggereert mogelijk een poëtisch blog. Dat wordt het niet ondanks dit wat ouderwetse woord: valavond. Het moment dat de duisternis invalt, het begin van de avond, gekenmerkt door schemer. Gisteren zat ik bijna de hele dag samen met collega Per met onze neuzen in het onderzoeks-rapport dat over Umoja is geschreven. De onderzoekers verwachten een reactie. Om zes uur besluiten we er een punt achter te zetten. Het bier komt op tafel – in de tuin wel te verstaan. We praten nog wat na. Het is nog steeds aangenaam warm. We zitten in onze tuin en het wordt stilaan donker. En plots worden we omringd door een heleboel vleermuizen. Ze vallen als het ware uit de amandelboom in onze tuin. Ik schat een stuk of vijftig. Wat een geweldig schouwspel. Ik ben helemaal verrukt. Per reageert vrijwel onmiddellijk: “Koen, a new item for your blog!”. Nooit geweten dat wij een kolonie vleermuizen huisvesten. We zitten dan ook zelden ‘bij valavond’ in de tuin. Maar dat ga ik de komende tijd veranderen. Ik wil dit dagelijkse spektakel – het uitvliegen van de vleermuizen – vaker zien.

Zoekplaatje … ontdek de vleermuizen

Zoekplaatje … ontdek de vleermuizen

Vanochtend ben ik natuurlijk onder de boom gaan staan en verdomd … je ziet ze hangen. Ondersteboven, spitse neus, rare oortjes en rare oogjes. Ze wiegen in de wind. Ze lijken op verdorde bladeren – een perfecte camouflagekleur. Ik kijk op wikipedia en lees wat informatie over de vleermuis. Het meeste had ik al wel eerder gehoord of gelezen. Isabel wordt onrustig van het idee – euh … van de vleermuizen. Zij ziet voorlopig alleen maar bloeddorstige vampiers op het erf. Hahaha. Ik overtuig haar van het grote nut van onze erf-vleermuizen. Zij eten voornamelijk muggen en zijn muggen niet een grote plaag en een potentieel gevaar voor malaria? Dat argument snijdt hout. Ik probeer later wat detail-foto’s te maken.