Tags

, , ,

Het is gemakkelijk om over positieve zaken te schrijven. Vooral Facebook blinkt uit in positiviteit. Het gebeurt veel minder dat FB-vrienden schrijven over hun depressiviteit, over falen en mislukken. Ik ben op die regel geen uitzondering. En natuurlijk zijn er met regelmaat zaken die mislukken. Een verrassing die verkeerd uitpakt. Een gerecht dat niet te eten is of niet wordt gewaardeerd. Vaak zijn het (kleine) zaken die niet aan de verwachtingen voldoen. Voldoen aan (te) hoge verwachtingen is niet eenvoudig.

Ik heb hier op mijn blog al vaker enthousiast geschreven over onze moestuin. Maar om eerlijk te zijn – meer dan de helft krijgt het stempel: mislukt. Ik kocht afgelopen december bij de Intratuin in Halsteren een heleboel zakjes met zaad voor kruiden, groenten en bloemen. Het meeste is mislukt. Ik ging er te gemakkelijk van uit dat West Europese zaden het heel goed zouden doen in Maputo waar het warm en vochtig is in de maanden januari, februari en maart. Niet dus. Ik moet erbij vertellen dat ik me geen seconde heb verdiept in wat voor achtergrond dan ook ivm moestuinen in de tropen. Ik weet enkel dat ‘alles’ hier ongelooflijk snel groeit. Niet dus – niet alles.

De basilicum in onze tuin doet het wel goed.

De basilicum in onze tuin doet het wel goed.

Laat ik opsommen wat totaal is mislukt: Venkel – er gebeurt eenvoudigweg niets; Lavas (maggikruid) – hetzelfde verhaal, helemaal niets. De aubergines en courgettes zijn wel ontkiemd maar de planten gaven geen bloemen – dus geen groenten. Enkel verdorde bladeren. Verschillende zakjes met ‘bermbloemen’ en ‘windes’ … nul komma nul.

In de categorie: een beetje gelukt maar in zijn totaliteit toch een grote mislukking: zonnebloemen. Een paar miezerige bloemen die al gauw hun kopje lieten hangen. Mijn droom van grote fiere zonnebloemen is al lang vervlogen. Worteltjes. Ja, ze zijn ontkiemd maar ik vind ze niet lekker – eindeloze kleine zijscheutjes, weinig smaak. En de herinnering aan onze worteltjes in Boelenslaan (1979-1983) … die waren pas lekker. Een mooi voorbeeld van te hoge verwachtingen.

En de grootste teleurstelling zijn de tulpen. Isabel had me gesmeekt om tulpenbollen mee te brengen voor onze tuin. Een groot pak tulpenbollen lag onder de kerstboom. Isabel was blij als een kind. Ik heb ze nog twee weken in de koelkast bewaard en daarna op de juiste diepte in de grond gepland – nadat ik de grond met compost had verrijkt. Resultaat … nul … helemaal niks. Dus typ ik de woorden ‘tulpen in warme landen’ in op Google. Resultaat: een heleboel websites die allemaal vertellen dat tulpen koude nodig hebben. Zowel een winter als koude nachten. En dat is iets wat we hier in Mozambique niet hebben. Hahaha.

Voorlopig laat ik het hierbij. Genoeg ‘mislukkingen’ voor dit Paas-maandag-blog. Het is overigens een gewone werkdag in Mozambique. Ik moet er nog wel aan toevoegen dat de zaden die ik hier koop het meestal wel goed doen.

Advertenties