Tags

, , , , , ,

Het woord ‘fotoboeken’ uit de titel gebruik ik vandaag als werkwoord. Ik fotoboek, jij fotoboekt, hij fotoboekt, wij fotoboeken. Omdat er geen afspraken in mijn agenda staan en omdat ik niet perse de deur uit moet, bedacht ik vanochtend dat ik maar eens een lijstje moest maken van fotoboeken die nog niet bestaan. Digitaal fotograferen is ondertussen zo’n gewone activiteit geworden dat ik bijna vergeet dat foto’s bekijken in een echt fotoboek veel leuker is dan staren naar één van de vele schermen die we in huis hebben … smartphone, laptop, tablet.

Zo gezegd – zo gedaan. Er wacht me een paar weken werk als ik alles wil organiseren zoals ik in gedachten heb. Een aantal vakanties en reizen uit de periode dat ik Isabel nog niet kende. Met Catelijne in zuidelijk Afrika – mijn Baltische kampeervakantie – mijn reis door Mali – de Trans-Siberië-express – Israel – Kosovo en de andere voormalige Joegoslavië-landen. Het lijstje is nog langer. Deze albums hebben nog geen grote prioriteit. Er staan een aantal fotomappen op mijn laptop die schreeuwen om aandacht. En dat stemmetje lijkt toch wel veel op dat van mijn geliefde … Dus ik maak een begin van een nieuw album: “2012 Nederland, Isabel e Koen na Holanda”.

Terug in de tijd … 2012

Terug in de tijd … 2012

Voorlopig vertel ik Isabel nog niets over deze activiteit. Eerst maar eens een paar boeken maken, versturen, laten printen, enzovoort. Dan is de verrassing over een paar weken groter. Vaak vind ik het jammer dat zij mijn weblog niet kan lezen maar vandaag komt me dat goed uit. Meestal vertel ik ’s avonds waar het over gaat. Als ik nu nog vermeld dat het feest op de Nederlandse ambassade – King’s Party – zeer geslaagd was, dan kan ik dat vanavond noemen als onderwerp van mijn stukje. Ja, het was erg gezellig. Oranje was de overheersende kleur – kleding, accessoires, slingers, ballonnen maar voor de rest toch ook wel een erg Mozambikaans feest. Een DJ, een lokale percussie-groep, Mozambikaans bier en Heineken maar dat kun je toch nauwelijks een typische Nederlands product noemen. Geen oranje-bitter, geen jenever, geen bitterballen en geen haring. Wel Isabel solo op de dansvloer opgezweept door Mozambikaanse ritmes terwijl zo’n 200 mensen toekijken. En welgeteld één Nederlands liedje – om te avond af te ronden: Andre Hazes – De Hoogste TijdHet is tijd, de hoogste tijd. U wordt bedankt voor weer een avond gezelligheid. Dag mevrouw en dag meneer u komt hier toch weer? 

Advertenties