Tags

, , ,

Het blijft jammer dat “web-log.nl” er een paar jaar geleden zo’n zooi heeft van gemaakt. Ik raakte daardoor al mijn stukjes van 2011 kwijt. Dus ook de bijna-dagelijkse verslagen van onze reis door Brazilië in februari 2011. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En de herinneringen. Salvador de Bahia heeft een grote indruk op me/ons gemaakt. Dacht ik voor de reis nog dat er in het hele land mensen met een donkere huid wonen – nakomelingen van Afrikaanse slaven – dan ontdekte ik dat de werkelijkheid anders is. Enkel in de Bahia-regio wonen veel donkere mensen en veel ‘colored people’ zoals Isabel mulatten / halfbloeden politiek correct noemt.

We verbleven vier dagen in een hotel op het historische plein van de oude bovenstad – Pelourinho.

Praça do Pelourinho

Praça do Pelourinho

Je ziet op de foto hierboven nog net onze slaapkamer – linksboven van het blauwe gebouw. Op het plein voor de kathedraal zie je feestende mensen – het was een week voor carnaval. In mijn fantasie zie ik hetzelfde plein vandaag vol feestende Spaanse en Nederlandse voetbalsupporters. Op de achtergrond zie je de ‘Igreja Nossa Senhora do Rosário dos Pretos’. Mocht je ooit naar Brazilië afreizen, ga dan zeker een paar dagen naar Salvador – de meest Afrikaanse stad van Latijns Amerika.

De tweede volle dag van ons verblijf was een dag van ‘wachten’. Ik verklaar me nader. Ik had Isabel beloofd dat we haar-extensions zouden kopen in Brazilië – een lang gekoesterde droom van haar. Zo gezegd zo gedaan. Maar die dingen moesten ook nog ingevlochten worden bij een lokale kapper. Om iets voor achten ’s morgens vertrok ze naar een kapsalon in de buurt. Ik ging in mijn eentje de oude stad verkennen. Foto’s gemaakt. Een museum bezocht. Op het ene terras een koffie gedronken en wat gelezen. Weer een wandelingetje door een paar andere straten. Nog een kerk vanbinnen bekeken en een kaarsje opgestoken. Op een volgend terras de eerste caipirinha van de dag gedronken. Even terug naar het hotel en vandaar uit naar het kapsalon. Of ik een broodje kon kopen voor de lunch? Ja, dat kan. Ze was nog lang niet klaar. Ik maakte wat foto’s van ‘the making off de metamorfose’. En ik zocht daarna een terras op voor een lichte lunch. Ik raakte aan de praat met een stel uit Argentinië die vol lof waren over hun reis naar oa Brugge en Amsterdam. En ondertussen zat ik maar te wachten. Iets na half vijf kwam Isabel het plein opgewandeld met haren tot bijna op d’r kont. Mooi – dat moet ik toegeven. Er was een eind gekomen aan een dag wachten op een (mijn) Afrikaanse vrouw die naar de kapper is. Ik weet ondertussen – bijna drie en een half jaar later – dat ik op zulke dagen vooral NIET moeten zitten wachten. Want dan gaat de tijd veel te traag. Het is veel beter om dan zelf iets te ondernemen.

En al die Spaanse en Nederlandse supporters weten na vandaag ook wat wachten is in Salvador. De meesten zijn waarschijnlijk gisteren al aangekomen in gespannen afwachting van de match van vanavond (namiddag in Brazilië)  Spanje – Nederland. Een reprise van de finale van 2010. Ik heb nog niet besloten waar ik ga kijken. Ofwel bij en met Per of op de binnenplaats van de Nederlandse ambassade in Maputo. En nog even over de wedstrijd van gisteren Brazilië – Kroatië … die Japanse scheidsrechter hoeft niet meer te wachten op een volgende wedstrijd, lijkt me. Ik zag samen met wel 2,5 miljard mensen wereldwijd dat het echt geen penalty was.

WK 2014 Brazilië – Deel 2

 

Advertenties