Tags

, , , ,

En alweer ben ik een ervaring rijker. Het bijwonen van een debutantenbal. Misschien gebruik ik het woord debutantenbal verkeerd. Want meestal wordt daarmee bedoeld: “Feestjes die worden gehouden om jonge vrouwen, meestal van de hogere stand, in het volwassen sociale leven van hun stand te introduceren.”

Ik was vrijdag aanwezig op het afstudeerfeest van Mangaze – de jongste broer van Isabel. Hij beëindigt binnenkort ‘graad 12’. Dat staat in dit deel van Afrika gelijk met het einde van de middelbare school.  Samen met ruim honderd medescholieren van ‘Escola Secundária das Acácias’ vieren zij hun afscheid in het ‘Pavilhão da Universidade Politécnica’. Een chique bedoening. Iedereen op zijn paasbest. Voorgedrukte uitnodigingen. De grote sporthal is omgetoverd tot een balzaal. Alle directe familieleden zitten aan grote ronde tafels. Wijn zoveel je wilde, een zeer goed verzorgd buffet. De nodige toespraken van de rector (v), docenten, vertegenwoordiger van de ouders en twee leerlingen. Een toast met champagne op de afstudeer-kandidaten. En daarna begon het spektakel. Een lange optocht van alle kandidaten – zij noemen ze hier ‘Finalistas’ – gehuld in witte en zwarte pijen, elk met twee brandende kaarsen in hun hand. Een soort new age muziek vult de grote ruimte. Uiteindelijk verschijnt een meisje – als enige in een rode jurk – met het embleem van de school. Een schild met een acacia.

Baile dos Finalistas

Baile dos Finalistas

De processie verlaat de zaal en even later klinken onvervalste Weense walsen uit de speakers. De entree van vijftig jonge mannen – allemaal in zwart pak – met stropdas of strik – en aan hun arm een jaargenote in galajurk. Een oogverblindende binnenkomst. Op de kleur van de jurken na leken het vijftig jonge bruiden.

Ze stellen zich op in twee rijen in het midden van de zaal. En wat volgt was voor mij totaal onverwacht. Een schitterde choreografie voor vijftig dansparen. Ruim twaalf minuten betoveren ze het aanwezig publiek. Een mix van hoofdzakelijk ballroom dansen. Van wals tot rumba. Het plezier van de jongeren is aan hun gezichten af te lezen. Ik heb al veel gezien maar dit is iets wat ik niet kende. Zoveel inzet, elegance, passie en durf van zo’n grote groep zestien – zeventien jarigen. Petje af en een diepe buiging. Ik weet dat Mangaze de laatste drie maanden bijna elke zaterdag naar een repetitie op school moest voor zijn ‘Baile dos Finalistas’. Nu begrijp ik pas waarom en waarom zo vaak.

Baile dos Finalistas

Baile dos Finalistas

Na de gezamenlijke dans is het tijd voor omhelzingen en foto’s met de familieleden. En dan begint deel drie van het feest. De kandidaten dansen in verschillende disciplines. Marabenta (traditioneel Mozambikaans), Michael Jacksons imitaties, street dance, drie koppels dansen een tango (Roxanne uit Moulin Rouge) en tot slot de competitie ‘Weense wals’. Negentien koppels hebben zich daar voor ingeschreven. Zij werden allemaal begeleid door een medeleerling die de choreografie moest bedenken. Mangaze debuteerde als choreograaf voor deze 1.20 minuut dance challenge. Een jury van vijf personen kijkt toe van op een balkon. Ik ben onder de indruk van het niveau en de vindingrijkheid. Ik plaats het koppel van mijn jonge zwager op een tweede plaats – misschien een beetje voor-ingenomen. Maar nee – zijn danspaar wordt uitgeroepen tot danspaar van de avond. Rei e Rainha do baile. Parabens Mangaze.

En natuurlijk laat ik dit stukje eindigen met een foto van Mangaze en zijn danspartner cq klasgenote.

Mangaze Sampaio

Mangaze Sampaio

Na de kerstvakantie begint hij aan een studie economie aan de ‘Universidade Politécnica’.