Tags

, , , , ,

De vaste volgers van mijn blog weten dat ik regelmatig de opmerking ‘geen internet’ gebruik in mijn stukjes. Stroomonderbrekingen horen bij het dagelijks leven in Maputo. We zijn daar aardig aan gewend. We vinden blindelings de kaarsen en de lucifers. Ik weet waar de zaklampen liggen. En ook onze mobiele telefoons zijn handig als het weer eens aardedonker wordt. De ijskast kan best even zonder elektriciteit. Televisie kijken doe ik sowieso weinig. Ik heb eigenlijk maar last van één ding: geen elektriciteit betekent ook geen internet. Want de router (of heet dat: modem?) heeft stroom nodig. En dat gebeurde verschillende keren de afgelopen week. Vandaar mijn schijnbare afwezigheid op het wereldwijde web.

Daar komt nog bij dat ik weer eens 24 uur onderweg was van mijn ene huis (Maputo / lekker warm) naar mijn andere huis (Bergen op Zoom / brrr waterkou). Eind augustus heb ik een aantal abonnementen opgezegd. Mijn vaste telefoon, mijn internet en het Ziggo-televisie-abonnement. Waarom abonnementen betalen voor diensten die ik nauwelijks gebruik? En daar zit ik nu, aan mijn werktafel. Ik kijk naar buiten en zie winterse tuintjes. Vanochtend lag er een laagje ijs op de daken van de schuurtjes. Normaal zit ik aan deze tafel te werken en daarbij is ‘internet’ een vanzelfsprekendheid. internet verbinding

Niet dus want ik heb geen abonnement meer. Op mijn smartphone (Samsung Galaxy S3) kan ik nog wel sms’en, whatsappen enzovoort. Mijn Nederlands Vodafone abonnement is nog steeds in gebruik. Maar daarop kan ik (wil ik) geen mails sturen, documenten of kranten openen. Ik ga de stad in op zoek naar een tijdelijke oplossing.

Ik kom uit bij een van de vele belwinkels en leg mijn probleem voor. Ik wil een internetverbinding voor mijn MacBookPro voor maximaal tien dagen. Ik krijg info over een prepaid dongel. Aanschafwaarde van 20 euro en daarna kan ik credits kopen. Opnieuw twintig euro voor 700 MB, geldig gedurende twee weken. Tja, best prijzig en 700 MB is niet heel veel. Ik aarzel en bij het naar buiten gaan vraag ik als een soort Colombo of mijn smartphone niet als modem kan dienen. Ja, dat kan. In minder dan vijf tellen activeert hij mijn mobiele telefoontje als WIFI hotspot. Ik naar huis …

En ja … ik ben nu online. Ik zit achter mijn laptop en gebruik mijn telefoontje als modem. Joepie. Hoe het allemaal werkt of mogelijk is, blijft een mysterie voor me. Maar niet getreurd, ik ben blij als een kind.

En ik ontdek dat ik NPO 1 en CNN nog steeds kan ontvangen op mijn televisie. Daar heb je geen abonnement voor nodig want in tijden van nood communiceert de overheid via deze televisiekanalen. Ik kom de dagen wel door. Dagen die vooral in het teken staan van familie, kinderen, kleinkinderen, vrienden, buren … Een week ‘verjaardag-sinter-kersten’ en dan gauw weer terug naar Afrika want daar krijg ik bezoek van familie en vrienden. Een bijzondere december-maand.

Advertentie