Tags

, , , , , , , ,

Office in a Small City, 1953, Edward Hopper - Oil on canvas (53.183)

Office in a Small City, 1953, Edward Hopper – Oil on canvas

Zoals op het schilderij van Edward Hopper … zo voel ik me vandaag (een beetje). Ik zit aan mijn bureau, ik lees wat krantenartikelen – waar je steeds vaker moet voor betalen of inloggen en ik hang wat langer rond op Facebook dan op gewone dagen. Er komt niet veel uit mijn vingers. Ik schrijf wat langere emails dan dat ik dat de afgelopen maanden deed. Ik maak een praatje met Todinho en breng hem eind van de ochtend naar het busstation. We zullen het tien dagen zonder zijn hulp moeten doen. Ik heb een lang telefoongesprek met Per en dan staan Nando en Aldovanda voor de poort. We eten van mijn zelfgebakken broodpudding. Nando wil onmiddellijk het recept hebben.

Ik lees een aantal van mijn favoriete blogs en zie steeds meer jaar-overzichten verschijnen. Op Facebook erger is me aan al die geautomatiseerde foto-album-overzichten. “Mijn jaar was fantastisch en dankjewel dat jij daar onderdeel van was.” Of zoiets. Braak, weg ermee. Laat mensen zelf iets samenstellen dat ze willen delen. Ik kreeg het ook maar weiger het open te maken. Ik zit niet te wachten op hun ‘robots-met-algoritmes’ die mijn internet-gedrag analyseren. Nee, dank je. Rot op. En dat ik het ‘Sydney Opera House’ een aantal dagen kan vullen met al mijn blog-bezoekers is pure onzin. Geklets van ‘WordPress.com’. Ze zouden hooguit kunnen kijken hoeveel unieke bezoekers ik per jaar trek met mijn stukjes. Ik weet zeker dat ik daar nauwelijks een bijzaaltje van een parochie-centrum mee kan vullen. Maar niet getreurd.

Het is wel een typisch moment om weer eens na te denken wat ik met Facebook en dit weblog aan moet. Of wat ik er mee wil. Ik ben ooit begonnen om mijn moeder op de hoogte te houden van mijn bezigheden aan de andere kant van de evenaar. Sinds ze verhuisd is, leest ze mijn blog enkel als mijn zus de moeite heeft gedaan om mijn stukjes uit te printen. Lief van haar. En natuurlijk is het fijn te weten dat veel buren, vrienden, familie en zelfs onbekenden – meestal zelf ook bloggers- meelezen. En af en toe reageren, waarvoor dank.

Nog één dagje 2014. Donderdag begint 2015. Op zoek naar betaald werk en een ander huis. En als ik ’s nachts wakker lig probeer ik vooral geen goede voornemens te maken. Raar dat ik dan toch lig te mieren over: meer sporten, minder en gezonder eten, mijn Portugese taal-cursus herhalen en mijn administratie wat regelmatiger bijhouden zodat het op het eind van een kwartaal (het jaar) niet zo’n hoop uitzoek-werk is. En fotoboeken die ik nog wil maken – het lijstje wordt steeds langer. Zo, dat was het weer voor vandaag. Ik ga weer wat naar buiten staren … zoals op het schilderij.