Tags

, , ,

Voor de vierde dag op rij hebben we geen water. Dat wordt stilaan vervelend. En dan druk ik me voorzichtig uit. Het is nog steeds ruim 34c. Warm dus. Ik probeer uit te leggen wat ik zelf maar ten dele begrijp.

Geen druppel komt er nog uit de kraan

Geen druppel komt er nog uit de kraan

Woensdag was er een grote stroomstoring in de benedenstad. Isabel belde me een paar keer op met de vraag of dat ook zo was in onze wijk. Nee, alles was normaal. Op donderdag viel de elektriciteit ’s middags wel een paar uur uit. Eigenlijk niet heel raar, het gebeurt zo vaak. En Todinho vertelde dat er geen water was in de tuin. In huis merken we dat niet onmiddellijk omdat we een grote watertank hebben. Een flinke voorraad die we zelden gebruiken. En elke nacht om drie uur start de pomp en vult de tank zich vanzelf weer. Daar hebben we geen omkijken naar. In de buurt zie ik op zaterdag heel veel mensen – 95% vrouwen – zeulen met emmers, bidons en jerrycans. Op zoek naar water.

Gisteren hadden we meer dan vijftien gasten over de vloer – althans in de tuin. Dus veel gebruik van de wc en veel afwas. Eind van de middag was ook onze watertank leeg. Tanden poetsen en een mini-wasje met drinkwater. Ach ja, waarom niet? Het bleef opvallend stil vannacht – geen pomp die opstartte. Geen druppel komt er nog uit de kranen.

Het was ook hét gesprek gisteravond. Het waterprobleem van Maputo (en een flink deel van de buurten ten zuiden van de hoofdstad). Vanochtend lees ik erover op internet. Het is het belangrijkste item op het tv-journaal. Door de stroomstoring in een groot water-verdeelstation is de grootste pomp beschadigd. Deze pomp haalt water uit de Umbeluzi rivier die Maputo voorziet van het grootste deel van zijn drinkwater. Een transformator in dit sub-station is afgebroken. Als gevolg zijn er grote watertekorten in delen van de hoofdstad ontstaan. Het Maputo water bedrijf waarschuwt dat de normale situatie alleen maar zal terugkeren nadat de elektriciteit problemen zijn opgelost. Er is sprake van dagen en zelfs weken.

Morgen is een vrije dag. Die gaan we noodgedwongen doorbrengen bij Isabels ouders. In Mozal is er nog geen waterprobleem. Het zwembad en de douche … een mooi vooruitzicht voor een vrije dag. En een lekkere Mozambikaanse lunch. Je weet het wel … dat elk nadeel zo zijn voordeel kan hebben … enfin. En we gaan wat grote waterflessen vullen. En dan besef je pas hoe belangrijk ‘water’ is; het valt pas op als het er (even) niet is. Ik eindig met een cartoon uit een plaatselijke krant.

Water transport in Maputo

Water transport in Maputo

Advertenties