Tags

, , , , , , , , ,

Ik zag op verschillende reisblogs de #tag ‘Bijzondere overnachtingen’ voorbijkomen. Corners of the World en My Footprints. Laat ik daar zelf ook eens over nadenken. Mooie herinneringen ophalen. En de foto’s erbij zoeken.

Ik interpreteer deze #tag als volgt … bijzondere plekken waar ik heb overnacht. Natuurlijk herinner ik me ook een aantal bijzondere nachten door emotionele omstandigheden. En dan denk ik aan de nacht dat Ine is overleden of aan onze huwelijksnacht in Hotel Cardoso. Om zomaar twee uitersten te memoreren. Goed, terug naar de bijzondere overnachtingsplekken.

  1. Een eco-lodge in de Amazone (Brazilië)
Isabel in Amazone

Amazon Village

Een bijzondere plek, ver weg van de bewoonde wereld. Eerst een paar uur varen vanuit Manaus met een rivierboot. Later met een klein bootje naar deze lodge – zonder elektriciteit. Eerst vroeg Isabel of ik gek geworden was. De schat. Hoe kon ik haar naar zo’n plek brengen? Het werden drie mooie dagen, dicht bij de natuur en met de bijzondere verhalen van Angelo, onze gids. Deze foto – Isabel in de hangmat op de veranda – heb ik gemaakt op Valentijnsochtend 2011. Daarna zijn we piranha’s gaan vissen. Zeven stuks en lekker dat ze zijn … Isabel vond deze dagen – achteraf – het hoogtepunt van onze ruim drie weken durende reis in Brazilië. Haar eerste soort ‘kampeer’-ervaring.

2. In de trein – Transsiberië Express

Op weg naar Irkoetsk

Op weg naar Irkoetsk

Vijf dagen en nachten duurt de reis van Moskou naar Irkoetsk. Elke dag duurt (maar) 23 uur door de tijdsverschillen als je naar het oosten rijdt. Op de foto zie je mij met mijn Russische reisgenote. Zij was met haar dochtertje op weg naar Vladivostok. Ik had Beijing als eindbestemming. Overdag zat ik op ‘haar’ bed. ‘Mijn’ bed zie je nog een heel klein beetje, net boven me. Ik heb wel vaker nachten doorgebracht in treinen. Niet altijd in bed overigens. Soms hangend in een stoel of liggend in een gangpad.

3. Een ger (Mongolië)

Wakker worden in deze ger, ergens in Mongolië

Wakker worden in deze ger, ergens in Mongolië

Ik reisde in de zomer door Mongolië. Het was dus niet erg koud. Toch was het prettig dat de kachel in deze tent ’s avonds werd aangestoken. De meeste mensen kennen dit soort tent onder de naam ‘Yurt’, het Turkse woord voor deze ronde tent. En mocht je ook in zo’n tent willen slapen, neem dan eens een kijkje bij Mas Donzelenche (in de Cevennen, Frankrijk). Klik hier. Ook hun andere gites zijn zeer de moeite waard en kunnen allemaal in dit overzicht staan.

4. Luxe op Mauritius

La Palmeraie

La Palmeraie

Door mijn werk slaap ik heel vaak in hotels. Er zijn jaren geweest dat ik bijna honderd hotel-overnachtingen in een jaar kon tellen. Ooit vond ik dat bijzonder. Na een tijdje wordt het heel gewoon. Ik sliep in pensions zonder stromend water of elektriciteit. En ik ken ook de luxe van vijf-sterren-hotels op de meest exotische plaatsen. Wat dacht je van Zanzibar of Stockholm? Hilton, Sheraton, Holiday Inn, Southern Sun … en ga zo maar door. Als er maar een goed bed is, geen lawaai en een douche. Dan vind ik het al lang goed. Op Mauritius verbleven we in een vier-sterren hotel. La Palmeraie. Een mooie herinnering – niet zozeer door het hotel maar door de combinatie: Isabel – vakantie – mooi weer – zon, zee en strand.

5. Mijn tentje (in Estland)

Meer heb ik niet nodig

Meer heb ik niet nodig

Misschien wel mijn meest dierbare plekje. En dan bedoel ik mijn tentje. Ik heb een eindeloze reeks foto’s van onze tenten en kampeerplekken. In Nederland, Frankrijk, Spanje, Portugal, Duitsland, voormalig Joegoslavië, Griekenland enzovoort. Nadat Ine overleden is in 2005 ben ik gewoon op vakantie blijven gaan. Met de tent. Net als voorheen. Een kampeerplek, wat kookspullen, een stoeltje, wandelschoenen, een slaapmatje en een paar boeken. Veel meer heb ik niet nodig. Deze foto heb ik genomen op Saareema, een eiland in de Baltische Oost Zee (Estland).

En tenslotte … deze #tag heeft ook heel wat bij me los gemaakt. Dat kun je waarschijnlijk tussen de regels door wel lezen. Er zijn nog zoveel mooie en bijzondere herinneringen aan ‘overnachtingen’. Wat denk je van al die nachten die ik half-slapend in vliegtuigen doorbreng? Of op ferry’s? Of op zeilboten met Eric en Co. Of op een Nijl-schip in Egypte sinterklaas-avond en nacht vieren? En ik mag de bijna duizend nachten op Terschelling niet onvermeld laten. Of op de achterbank van de auto – gauw een dutje doen en dan weer verder. En die nacht dat we de grens Griekenland – Joegoslavië (hedendaags Macedonië) niet over konden steken. Dus slapen naast de auto in een Grieks stoppelveld, de kinderen tussen ons in. Of in campers en motels in de USA. Of die slapeloze nacht omdat het te heet was in Las Vegas? Ook de slaapplekken in wildparken zijn vaak bijzonder. Twee nachten op de oever van de Niger in Mali, de slaapzak uitrollen, een dutje doen en dan weer verder op weg naar Timbuktu. Ik herinner me ook een bijzondere nacht in Etosha National Park (Namibië) waar hyena’s en jakhalzen ruzie maakten rondom ons tentje. Op zoek naar restjes van onze barbecue. En het brandalarm – midden in de nacht na het trouwfeest van Catelijne. Half dronken op de stoep van een Bastion Hotel in Amsterdam. Of de dertig nachten dat ik onder de sterrenhemel heb geslapen tijdens onze Avek-Woestijn-Reis in 1981. Van Leeuwarden naar Merzouga (Zuid Oost Marokko) en terug.

Aan dit stukje moet ik later nog maar eens een vervolg breien …

Advertenties