Tags

, , , , , , , , , , ,

Je hebt zo van die dagen … grrr … die je het liefst overslaat. Maar meestal weet je dat niet vooraf. Een paar zaken ter verduidelijking.

De loodgieter. Op het eerste zicht leek er niet heel veel werk te zijn voor de loodgieter in het nieuwe huis. Maar stilletjes aan ontdekken we steeds meer (kleine) gebreken. Een lekkende kraan. Een verouderde douchekop. Een kapotte schroef die de watertoevoer (niet meer) regelt. Een lekkende afvoer. Een verkeerd gemonteerd keukenkastje, dus de zwanenhals past niet. Een afvoerputje dat niet doorstroomt. Een boiler met kuren. En zo kan ik nog even doorgaan.

Afvoerputje

Afvoerputje

Allerlei kleine zaken maar als ik alles optel, is dit alweer een onverwachte kostenpost. Plus de werkuren van de loodgieter en de benzinekosten van het steeds maar op en neer rijden. Ik ben een dagelijkse klant van Builders, een Zuid Afrikaanse Gamma zou je kunnen zeggen.

De schilders. We zijn met twee verschillende schilders (zzp’ers) in zee gegaan. Afgelopen week verf gekocht bij Sotinco. Daar waren de heren niet blij mee want zo liepen ze een (verwachte) bonus mis bij de firma die zij aanbevolen. Jammer voor hen maar het is mijn portemonnaie. En natuurlijk zeggen ze dat niet tegen mij. Ze mopperen tegen elkaar en tegen een loopjongen van Sotinco. Wat zij niet weten is dat de gerant van Sotinco een vriend is van Isabel. Mooie korting gekregen. Dank Rui.

Overal op het erf staan verf-emmers

Overal op het erf staan verf-emmers

Maar het mag dan wel een vriend zijn, zijn magazijnman is een grote sukkel. En hun controle-systeem is zo lek als een mandje. Ze vergaten maar liefst 7 emmers van 15 liter te leveren. Dat valt niet onmiddellijk op als er een vrachtwagen aankomt met ruim 45 emmers, verfblikken, vernis enzovoort. En ik was er niet om alles te controleren. Zij zouden om 9u ‘morgens leveren. Om half twee was ik het wachten zat en vertrok. Een uurtje later kwamen ze aankachelen. Vraag me niet waar ze de hele morgen hebben uitgehangen. Niemand die dat kan controleren. Dus gisteren tweemaal op en neer rijden om hun fout te herstellen. Als ik op hun transport moet wachten, lopen de schilders minstens twee dagen vertraging op. Is dit gewoon ‘domheid’ of probeerde de magazijnier en/of de chauffeur zeven emmers achterover te drukken? Dat laatste is hier schering en inslag. Dat is waarom ik er zo bovenop blijf zitten. Enfin. Er wordt hard gewerkt. De eerste verflagen zijn aangebracht.

Stroomstoring We zitten aan tafel. Vis á la Jean Jacques. Het is kwart voor zeven. Dan is het al volledig donker in Mozambique. Plof – power cut. We blijven een paar minuten zitten en gaan dan op zoek naar onze mobieltjes-met-zaklamp-app. Daarna op zoek naar de kaarsen. We eten verder bij kaarslicht. Onverwacht romantisch maar niet heus.

Dan maar eten bij kaarslicht

Dan maar eten bij kaarslicht

De hele omgeving is aarde-donker. Het is stil. We bellen een paar vrienden. De stroomstoring is in een heel groot gedeelte van Maputo. We blijven nog even aan tafel zitten. Daarna pak ik mijn e-reader-met-ingebouwd-lampje en probeer wat te lezen. Isabel ligt te mopperen op de bank en belt nog maar eens een vriendin. Geen elektriciteit betekent geen licht, geen functionerende ijskast en diepvries, geen airco’s, geen televisie, geen internet, geen oplaad-mogelijkheden voor de smartphone en tablet, geen water want daar hebben we een elektrische pomp voor nodig. In het nieuwe huis hebben we een aggregaat voor dit soort momenten. Ondertussen is half negen en nog steeds is alles in het duister gehuld. We gaan op bed liggen. Het is heet in onze slaapkamer. Zweten. Draaien en keren en nog niet echt moe genoeg om te kunnen slapen. Ik ga maar weer op de veranda zitten met mijn e-reader. Ik ga even op de bank liggen. Ik hoor teveel muggen zoemen. Iets na middernacht ga ik weer op bed liggen. Isabel slaapt. De uren tikken traag weg. Ik ben blij dat het half zes is. Ik mag opstaan. Het daglicht komt eraan. Ik vul twee bidons bij de buitenkraan en draag ze naar de badkamer. Een Afrikaanse douche. Lekker en verfrissend. Het wordt een zonnige dag. Ik haal wat ontdooid spul uit de diepvries. Daar moet ik straks mee aan de slag. En dan ‘ploep’ … de energie is terug. Twaalf uur later. Ach ja, natuurlijk, precies op het moment dat er genoeg daglicht is. En we op het punt staan om weg te gaan …

De auto Het vorige zinnetje is maar ten dele waar. Ik ben nog thuis – met een kapotte auto. Iets met de remschijven. Juao – een automonteur uit de buurt – heeft de auto opgehaald. Hij beloofde het vanochtend nog te fixen. Dat zou mooi zijn. Wel weer onverwachte kosten.

 

Advertenties