Tags

, , , , , ,

Ze begonnen al op woensdag aan te kondigen dat het eerste mooie (lente) weekend eraan kwam. Met temperaturen tot 20 graden. De meteorologen van dienst maakten me blij. Niet dat ik op jaarbasis zon tekort kom maar toch … ik keek ernaar uit.

© Edward Hopper. A woman in the sun, 1961, Whitney Museum of American Art, New York

© Edward Hopper. A woman in the sun, 1961, Whitney Museum of American Art, New York

Op zaterdagochtend werd ik helemaal blij – niet van de zon – maar van een mooie documentaire over Edward Hopper. Bij AvroTros. Close Up: Edward Hopper – Het witte doek. Klik HIER voor uitzending gemist. Ik zag bovenstaand schilderij vele jaren geleden in New York. Samen met nog heel veel andere schilderijen van Hopper. Heel mooi. Heel indrukwekkend. Ik ben fan. Het theatrale spreekt me aan. Ik heb wel eens eerder over hem geschreven en een schilderij van hem gebruikt als illustratie op mijn weblog.

Deze documentaire behandelde uitvoerig zijn ‘zon-onderwerpen’. Zijn fascinatie voor het zonlicht. “What I wanted to do was to paint sunlight on the side of a house” is een beroemde quote van de schilder. Heel boeiend en dat in combinatie met de grijze lucht in Bergen op Zoom. Zucht, buiten is het nog frisjes maar van binnen kreeg ik het warm. Figuurlijk dan. Naar musea gaan, kunst-programma’s over theater, opera, beeldende kunst, muziek of opera bekijken … dat zijn toch zaken die ik mis in mijn Mozambikaans leventje. Aan zon heb ik daar geen enkel gebrek, nee … het is vaak de schaduw opzoeken.

Maar dan brak de zon toch door op zondagmiddag. Juich juich juich. En wat kan ik genieten van de zomertijd. Het blijft langer licht. Joepie. Tot half negen buiten zitten met een biertje en de vrienden. Lange avonden. Ook dat mis ik in Maputo. In deze tijd van het jaar is het om kwart over zes al helemaal donker.

Ik klaag niet hoor. Ook niet tussen de regels door. Ik combineer de mooie dingen van twee werelden. Daar ben ik me heel goed van bewust. Carpe Diem.

Advertenties