Tags

, , , , , ,

Toen ik gisteren door mijn vakantie-foto’s in Thailand scrolde, zag ik onderstaande foto. En realiseerde ik me dat ik een oude gewoonte niet meer heb. Best wel jammer. Ik vertel er wat meer over onder de foto.

Gelezen in Thailand - januari 2010

Gelezen in Thailand – januari 2010

Ik kocht mijn eerste e-reader eind 2010. Ik had er zeker een jaar of nog langer tegenaan gehikt. Ik hou van boeken, niet alleen de inhoud maar ook hoe ze eruit zien, ook hoe ze voelen, hoe ze ruiken, hoe de lay-out is. Boekenliefhebbers herkennen dat vast. Ik reisde in de tijd ook al heel veel en was soms weken van huis. Ik had toen meestal twee koffers (of een koffer en een rugzak) bij. Een koffer met kleren, toiletartikelen en dergelijke en een tas met gemiddeld tien tot vijftien boeken. Kwestie van te kunnen kiezen of switchen. Veel gewicht om mee te zeulen. Mogelijk overgewicht werd toen gelukkig vergoed door mijn opdrachtgever. Maar ik was dat gezeul beu en besloot om zo’n digitaal boek uit te proberen. En dat beviel onmiddellijk. De inhoud bleef hetzelfde – uiteraard – maar het gewicht van mijn ‘Be-Book’ was vooral in bed heel prettig. Sinds begin 2011 lees ik fictie bijna uitsluitend op een e-reader. Nu een Tolino. Non fictie blijf ik op papier lezen.

Goed, terug naar de foto. Het was al jaren mijn (onze) gewoonte om een foto te maken op het eind van mijn (onze) vakantie van de boeken die ik (wij) gelezen had(den). Een leuke herinnering, vaak gekoppeld aan mooie reis-herinneringen. Nu ik alles digitaal lees, maak ik nooit nog een foto van mijn boeken. Best wel jammer want ook dat geheugensteuntje ben ik nu kwijt. Waar las ik welk boek? Dat vergeet ik heden-ten-dage veel sneller.

Op de foto zie je twee reisgidsen – Bangkok en Thailand; twee ter plekke aangeschafte boekjes – over de Birma-spoorlijn en het programmaboek van Siram Niramit. En zes romans. Een typische vakantie-oogst. ‘Shantaram’ heb ik sindsdien al heel vaak aangeraden aan vrienden. Net zoals vrienden mij ‘Haar naam was Sarah’ hadden aangeraden. Vriend Per wees me op de schrijver James Lee Burke. Van Henning Mankell heb ik bijna alles gelezen. ‘Kennedy’s Brein’ speelt zich voor een groot deel in Maputo en Mozambique af. Van ‘Snel geld‘ herinner ik me meer de sfeer en de snelle taal dan de details. En van ‘De Veteraan’ herinner ik me niets. (*)

Als alternatief houd ik hier op deze site een onvolledige lijst bij van boeken die ik (net) gelezen heb. Als geheugensteuntje werkt dat niet zo heel goed. Een boek dat ik dagen in handen heb gehad, herinner ik me beter omdat de kaft vaak gebrand staat op mijn netvlies. Dat ontbreekt volkomen bij een e-boek. En wat dacht je van Griekse zandkorrels, Corsicaanse grassprieten of Spaanse tapa-restjes die terug te vinden zijn in onze oudere boeken?

Nog een foto om dit stukje te eindigen. Onze boekenfoto van zomer 2004. Drie weken Ile de la Réunion en Frankrijk. Ik moet er wel bij zeggen dat dit de boeken-oogst is (overzicht) van twee personen. Ine (een veel-lezer) en ik. Sommige boeken lazen we allebei.

Vakantie-boeken, zomer 2004

Vakantie-boeken, zomer 2004

(*) Ik zocht even op waar dit boek over gaat. Het zijn vijf kortverhalen. Vandaar dat ik het niet meer wist. Ik ben niet zo van de kortverhalen. Mogelijk heb ik er maar één of twee gelezen.