Tags

, , , , , , , , , , ,

Vandaag een paar foto’s van ‘Achter de schermen’ van theaterproducties die ik heb geregisseerd. Dit soort foto’s zit ergens diep verstopt in fotomapjes op externe harde schijven. Ze komen nooit terecht in een fotoboek. Vandaag geef ik ze een tweede leven. Met een heel klein verhaaltje.

De eerste lezing

Rogier en de 7 Plagen (2005)

Rogier en de 7 Plagen (2005)

Goes 2005. Een sporthal die al lang is afgebroken. Voor het eerst een groot zomerspektakel tijdens het themajaar ‘Goes 600 jaar stadsrechten’. Verenigingen en individuen hebben zich aangemeld. De audities zijn achter de rug. Vandaag wordt het script uitgedeeld en lezen we voor het eerst de woorden die ruim een half jaar later te horen zijn op de Markt, met het stadhuis als achtergrond-decor. Naast mij de drie hoofdrolspelers Eva, Rob en Marcel. Stiekem wordt er tijdens de lezing al heel wat verder gebladerd door het tekstboek. “Wanneer ben ik aan de beurt? Heb ik veel tekst? Wie is Jacoba van Beieren? Was er inderdaad een politieke moord in Goes?”

Bezoek aan het Anne Frankhuis

Het dagboek van Anne Frank (2002)

Het dagboek van Anne Frank (2002)

Middelburg (2002) Het Middelburgs Theater. In november 2001 bezochten we met bijna de voltallige cast ‘Het Achterhuis’ in Amsterdam. Als voorbereiding en inspiratie. Later volgde ook nog een bezoek – met rondleiding – aan de synagoge van Middelburg. Op de foto van links naar rechts. Barbara (Miep Gies), Peter (Meneer Kraler), Dini (Edith Frank), Ellen (Margot Frank), Kees (Otto Frank), Escha (Anne Frank), Rob (Peter van Daan) en Roelie (Mevrouw van Daan). Pim en Freek ontbreken op de foto.

De productieleider

Atlantis (2006)

Sint Atlantis (2006)

Sint Annaland (2006) De plaatselijke harmonie bestond 125 jaar en de voetbalvereniging 75 jaar. Ze besloten om dat samen te vieren met een groots opgezet eilandspektakel – Sint Atlantis – met toneel, dans, zang en muziek. Op de foto zie je rechts Peter, een onmisbare schakel in het geheel. De productieleider. Ik kwam hier als volstrekt onbekende binnen. Ik leerde veel mensen kennen tijdens de audities die Peter zeer goed had voorbereid. Op de eerste repetitieavond die om acht zou beginnen, meldde hij me om tien voor acht dat iedereen aanwezig was. Meer dan zestig mensen. Ik was zwaar onder de indruk. Is dat een Thoolse gewoonte? Geen Brabants kwartiertje op ’t Eiland? Nee dus. Tholen is Zeeland. En o wee als je je niet had afgemeld bij de productieleider. Dan volgde er een telefoontje met de vraag om uitleg. Een mooie tijd op Stalland.

De componist komt langs

Babel (2006)

Babel (2006)

Breda (2006) Een zeer bijzonder project in de Grote Kerk van Breda. Babel, een compositie van Daan Manneke. Voor zes orkesten. Maar één keertje eerder uitgevoerd. Een multiculturele voorstelling met de medewerking van vijftien verschillende culturen / nationaliteiten uit Breda en omgeving. Er wordt op veel verschillende plaatsen gerepeteerd. Regelmatig overleg. En natuurlijk is het spannend als de componist (rechts op de foto) komt kijken / luisteren naar een repetitie. Links op de foto staat de choreografe.

Première-taart

Lucia de Moucheron (2003)

Lucia de Moucheron (2003)

Middelburg (2003) Een mooie gewoonte achter de schermen zijn de traditionele ‘tois’. Of schrijf je ‘toys’? Bij de première geven de spelers, muzikanten en crew elkaar een kaartje met een persoonlijke boodschap. ‘Toi toi toi’. In het Engels zeggen ze ‘Break a leg’. Een tekst of een kleinigheidje die aan die bepaalde voorstelling herinnert. Ik heb in al die jaren een aardige verzameling gespaard. Voor de première van Lucia de Moucheron (Flairck en Corpus) had Eric Visser een taart laten maken met de flyer van de voorstelling in marsepein.

Achteraf

Between borders (2007)

Between borders (2007)

Tilburg (2007) Circus Afrisinia. Ik moet er later nog een keertje apart over vertellen. Een groep uit Addis Abeba die in zijn totaliteit asiel heeft aangevraagd in Nederland. Een theaterfestival in Tilburg vraagt me om een voorstelling met ze te maken. Een zeer bijzonder project. Vijftien zeer talentvolle jongeren (muzikanten, acrobaten en een zangeres) leven in een asielzoekerscentrum. Vier minderjarigen die naar school moeten. Elf andere jongeren die niet mogen werken. Onzeker over hun toekomst. Ik had ze een half jaar daarvoor ontmoet in hun school in Ethiopië. En nu ging ik met hen op zoek naar de verhalen van ‘noch hier, noch daar te wonen’. Ergens wachtend tussen twee grenzen, in niemandsland. Ik kreeg later op een terugkom-middag in Vught deze kaart van ze.