Tags

, , , , , , ,

Lees eerst het eerste deel van onze zeiltocht. Vrijdagmiddag tot zaterdagnacht. Deel 1.

Hier volgt de vroege zondagochtend tot maandagmiddag. Het weer wordt onstuimiger. Het is aardedonker. De maan zit verscholen achter een dik wolkendek. Eric staat het meeste aan het roer. De boot gaat flink te keer. We halen de leeflijnen te voorschijn. Mike en ik vinden de scherpe koers die er wordt gevaren op het randje. Ik ontdek dat ik liever aan de ‘lage kant’ zit met zicht naar de ‘hoge kant’ van de boot. Dat voelt een stuk prettiger. Johan slaapt even in zijn kooi. Ron doet korte tukjes aan boord. Ik voorzie Eric van druivensuiker. En een praatje. Ik heb alle vertrouwen in zijn zeilmanschap. Iets na middernacht besluit hij dat we overgaan op de motor. We strijken de zeilen. De slagen die we moeten maken brengen ons wel vooruit maar het gaat heel traag. Ook op de motor is het nog pittig varen met flinke golven en dito deining. Noord Holland is in zicht. We zetten koers naar het Marsdiep. Op weg naar de jachthaven van Den Helder. Ik heb weer heel wat bijgeleerd over navigatie in de nacht. Het tellen van lichtsignalen op de kardinaal-boeien is maar één voorbeeld.

Het is drie uur (in de nacht) als Eric de verkeerstoren van Den Helder oproept. Alles is in orde. Om kwart voor vier liggen we afgemeerd in de jachthaven van Den Helder. Veel enthousiaste high five’s van de bemanning. De fles whisky en het bier komen op tafel. Ik blijf bij het water. Waarom heb ik september uitgekozen voor een alcohol-vrije maand? Ach ja, het geeft niet. Het was moeilijk om nee te zeggen. We gaan onder zeil.

In de haven van Den Helder.

In de haven van Den Helder.

Het is in tegenstelling tot de weersvoorspellingen een prachtige dag. Strak blauwe lucht. Weinig wind. De regen hebben we vannacht gehad. In combinatie met veel buiswater. Brrr. Om half elf verlaten we Den Helder.

Mijn oog ziet kus-8. Ik dacht altijd dat het commando: geef-8 is. Ook voor marine-mensen.

We zetten koers naar het noorden, opnieuw naar de sluizen van Kornwerderzand.

Meestal op de motor, af en toe de fok er even bij. We willen om vijf uur bij de sluizen zijn.

'Wat gebeurt hier?'

‘Wat gebeurt hier?’

Even dacht ik er een prijsvraag van te maken. Wat zie je hierboven op de foto? Een voet en stuk van een been. Van mij. Maar wat doe ik hier? De imitatie van een regenworm? Het ontpoppen van een vlinder? Ik vertel het op eind van dit stukje. Enig idee?

Aan het roer

Aan het roer

We passeren Texel aan bakboord en even later hebben we zicht op de afsluitdijk aan stuurboord. Het is rustig weer. Koen kan wel weer aan het roer. Ik ben verbaasd hoe snel Mike en Johan de rode en groene boeien kunnen onderscheiden. Ik zie ze ook maar het duurt veel langer voor ik kan zeggen: “Die daar is rood en die daar is groen.” Ik zie veel langer donkere silhouetten. Zij zien al kleur. Niet getreurd. We varen weer in Friesland. Het is druk bij de sluizen. We verliezen bijna anderhalf uur. Ik doe een tukje op het zonnedek. Om half zeven varen we weer op het IJsselmeer. Op naar Stavoren voor een nieuwe nacht voor anker.

Zwemmen

Zwemmen

Maar eerst nog een duik. Het zwemplatform gaat naar beneden. Een lange lijn en een bal worden vastgeknoopt. Jongens op sleeptouw van de “Flamingo’. Een Bavaria 46.

Zeehond Ron

Zeehond Ron

Liedjes vol jeugdsentiment

Liedjes vol jeugdsentiment

Als we de heerlijke verse pompoensoep op hebben, komen de gitaren en de song-books boven. Een reuze sfeer. Vol nostalgie. Op dit soort momenten is Ine heel dicht bij. Mensen die haar gekend hebben, weten precies wat ik bedoel. Mijn meisje met meer dan duizend liedjes in haar hoofd. We vertellen over thuis. We laten elkaar foto’s zien van onze dames en onze kleinkinderen. Ik vertel wat over ons nieuwe huis in Mozambique. Morgen nog een dag. Ik kruip in mijn slaapzak. We gaan morgen om half zeven weer varen want we moeten tussen twaalf en één de boot inleveren.

Ochtendl-licht op het IJsselmeer.

Ochtend-licht op het IJsselmeer.

Een mooie ochtend. Als ik kon schilderen dan zou ik … Momenten om te koesteren.

Zonsopgang boven Stavoren

Zonsopgang boven Stavoren

En even later alweer mooie foto-momenten. De zon komt op boven Stavoren. We gaan op weg naar Lemmer. Als we scherp varen moeten we waarschijnlijk vier of vijf keer over stag. Een heerlijke ochtend op het IJsselmeer. Zonnetje, soms een beetje heiig en voldoende wind.

Op weg naar Lemmer

Op weg naar Lemmer

Om kwart voor één liggen we in de thuishaven. We pakken in. Verdelen de restanten eten en drinken. De boot wordt gecontroleerd. Alles wordt goed bevonden. We maken een voorlopige afspraak voor volgend jaar. We omhelzen mekaar. Het waren super-dagen. Over een paar dagen zit Mike in Napels, Ron in Brno, Koen in Lissabon, Johan in Leeuwarden en Eric ook ergens in wereld – Barcelona, Frankfurt, Sidney, Borneo of was het toch Tapei?


Ik ben jullie nog een antwoord schuldig. De foto. Ik zit verborgen in mijn slaapzak. Ik probeer de display van het navigatiesysteem weer in een lichtere stand te zetten. Gisteravond zette ik de display op de nachtmodus. Nu is er niets te zien. Te donker. Het zonlicht schijnt op het schermpje. Ik kan NIETS zien. Ik maak dus met hulp van Johan een ‘donkere kamer’. Het heeft niet geholpen. Het lukte pas bij valavond op zondag. Raadsel ook weer opgelost.

 

Advertenties