Tags

, , , , , , , ,

Het is al veertien maanden geleden dat ik nog eens in Zaventem op het vliegveld was. Toen bracht ik Mangaze en Aldovando naar Brussel op het eind van hun Europa-rondreis. En nu is het opnieuw Mangaze die me naar Brussels Airport dirigeerde … bij wijze van spreken. De jongste broer van Isabel studeert in Lissabon en de (schoon)familie vroeg me om hem te bezoeken nu ik toch in Europa ben. Zo gevraagd – zo gedaan.

En er is veel veranderd op Brussels Airport na de gruwelijke aanslagen in maart van dit jaar. Er is grondig herbouwd en de security checks zijn uitgebreid. Je rijdt al veel eerder de parkeergarages in. Geen Kiss and Ride meer voor de vertrekhal. Auto parkeren en dan door prefab-tenten lopen voor een eerste controle.

De eerste controle

De eerste controle

De militairen zijn zwaarder bewapend dan voorheen. Zij splitsen de reizigers op in twee rijen. Ongeveer de helft moet zijn bagage door de x-ray laten controleren. Ik mocht er omheen lopen. En dan gebeurt er iets ‘raars’ in mijn hersenen. Eerst ben ik verbaasd en daarna blij verrast – in een paar luttele seconden tijd. Ik leg het uit.

Voor mij loopt een man met een karretje met vier of vijf koffers. Hij heeft moeite om rechtdoor te rijden. Te zwaar beladen. Bij hem lopen twee vrouwen met djellaba en hoofddoek. Zij horen duidelijk bij elkaar. Ook zij hoeven niet via de x-ray controle. Ik ben verbaasd en een paar seconden later ben ik daar blij om. Deze militairen oordelen niet alleen maar op het uiterlijk. Geen etnische profilering. Goed zo. Zij tellen waarschijnlijk … twintig passagiers wel, de volgende twintig passagiers niet. Of zoiets.

Ik heb thuis snel wat in mijn kleine koffer gestopt. Handbagage. Ik heb online ingecheckt. In de nieuwe, lichte hal gaat de security check vlot en professioneel. Twee flesjes body lotion en after sun worden in beslag genomen. Te groot. Dom van mij. Gewoon niet aan gedacht, dat gaat normaal altijd mee met de ruim-bagage. En dan loop ik prompt naar de verkeerde terminal. Nog dommer. Terug lopen is geen optie. Dus vraag ik hulp. Via via moet ik alles nogmaals laten controleren en mag ik via een sluip-door-route toch nog naar terminal 1.

Automatische paspoortcontrole

Automatische paspoortcontrole

Ik vlieg met een goedkope maatschappij (Vueling). Een vlucht zonder (gratis) eten en drinken dus ik eet nog wat in de vertrekhal. Ik graai twee zakjes mosterd mee. En als ik het eerste zakje openscheur, spettert de mosterd op mijn wit overhemd in plaats van op mijn bord. Domst. Driemaal scheepsrecht is vandaag van toepassing op mijn ‘onnadenkendheid’. De vlucht vertrekt op tijd. Op weg naar Lisboa …