Tags

, , , , , ,

Het is niet voor het eerst dat ik hier meld dat ik een verzamelaar ben. En als ik het iets genuanceerder uitdruk dan kan ik zeggen dat ik het moeilijk vind om iets weg te gooien. Toch geef ik mezelf af en toe de opdracht te kijken naar zaken die misschien wel weggegooid kunnen worden. Het is een oefening van doorzettingsvermogen. En natuurlijk komen er heel wat verhalen van vroeger naar boven. Veel mensen hanteren het volgende criterium: ‘Word ik blij van dit ‘ding’ nu ik het vasthoud?’ Zo ja, dan wordt het bewaard – zo nee, dan gaat het in de vuilcontainer. Ook verhuizen is een prima selectie-moment. Dat laatste is ondertussen al zevenentwintig jaar niet gebeurd. Ik kan het nauwelijks geloven en bevatten. Zevenentwintig jaar.

Enfin, er zijn ondertussen al flink wat kilo’s papier in de kliko terechtgekomen. Fijn dat de papiercontainer elke vier weken wordt geleegd. Het bespaart me ritjes naar de gemeentelijke stortplaats.

Heb ik een criterium? Ja. Iets in de aard van: ‘Als ik morgen – onverwachts –  zou overlijden dan moeten mijn kinderen mijn huis in Bergen op Zoom leegmaken. Wat zouden ze bewaren?’ Dit gebruik ik een klein beetje als uitgangspunt. Het gemakkelijkst was de veel te lang bewaarde administratie. Heel veel mappen zijn verdwenen uit mijn werkkamer. Bankafschriften, verouderde verzekeringspolissen, bewaarde vakantie-folders, oude contracten. Tot zover geen centje pijn. Ook de papieren van al lang verkochte auto’s volgen dezelfde route. En dan was daar plots een map: ‘Wyns’. Dat vraagt om een woordje uitleg. In 1983 kochten wij ‘Wyns nr 5’ in het dorp met dezelfde naam. In Friesland, gemeente Tietjerksteradeel. Het dorp heeft geen straatnamen. We kochten een grote boerderij en verkochten die eind 1989. Het waren belangrijke jaren in mijn (ons) leven. Een mooie, haast onbezorgde periode. Maar wat doe je met koopaktes, hypotheekaktes, briefwisseling met de vorige en de nieuwe eigenaar, verbouwingsplannen gesteund door het plaatselijke dorpsbelang? Nou, niets natuurlijk. Maar het is een voorbeeld van mijn bewaar-neiging. Ook deze map bestaat niet meer. Oant sjen … zeggen ze in het Fries.

Oude Bulkboeken

Mijn huis staat vol met boeken. Boekenkasten vol. Vele honderden boeken. Romans, dichtbundels, thrillers, kunstboeken, woordenboeken, reisgidsen, gekochte fotoboeken, kinderboeken, strips, toneelstukken, vakliteratuur over theater, drama en stem- en dramatherapie. Boeken over assessments, het enneagram, familieopstellingen. Vakliteratuur over asielzoekers en inburgering. Cursussen Spaans. Theaterjaarboeken. En zo kan ik nog even doorgaan met een lijst van vele jaargangen tijdschriften. Het criterium dat ik hierboven beschreef, helpt me oude tijdschriften weg te gooien. No problem. Alles wat valt onder het kopje ‘theater’ wordt voorlopig bewaard.

En toen vond ik een paar jaargangen ‘Bulkboek‘. Succesvolle, Nederlandstalige romans die zijn heruitgeven op krantenpapier. Ik had een paar jaar een abonnement. Spotgoedkoop. Nostalgie – even terug op de schoolbanken in Antwerpen. Toch maar weggegooid. Maar eerst een foto maken en daarna worden ook mijn Bulkboeken oud papier.

En jullie? Wat doen jullie met reeds gelezen boeken? Weggeven? Weggooien? Verkopen? Bewaren? Ik vind het moeilijk. Ik koester het gevoel om voor een boekenkast te staan van anderen. En dan de verschillen en de overeenkomsten te zien. ‘Toon mij je boekenkast en ik vertel wie je bent.’  In mijn geval moet ik waarschijnlijk zeggen ‘Wie ik was’ want de laatste tweehonderd boeken die ik kocht staan opgeslagen in mijn e-reader en op mijn computer.

En nog een laatste gedachte bij dit stukje ‘Opruimen of verzamelen’. Het bijhouden (en schrijven) van een blog is eigenlijk een vorm van ‘verzamelen’. Gelukkig vraagt dat weinig fysieke ruimte. Dus geen last van zilver- en papiervisjes. Die visjes volgen dezelfde weg … via de vuilnisbak naar een tweede leven. Ik ga eens googlen wat er zoal van oud papier wordt gemaakt …

En ik sta open voor ‘tips’ …

Advertenties