Tags

, , , , , ,

Laat ik beginnen met een foto van een aantal zwart wit foto’s. Ansichtkaarten / postkaarten.

Tien foto’s

Ik heb een grote enveloppe met daarin een stuk of vijftig zwart wit foto’s. Je ziet er tien hierboven. Ik gebruik(te) deze foto’s vaak in cursussen die ik begeleid(de). De opdracht ging dan als volgt: “Bedenk dat ik vorige les de opdracht heb gegeven een zwart wit foto mee te brengen uit je familiealbum. Kies nu een foto uit de grote stapel. Deze foto komt dus (zogenaamd) uit jouw fotoboek of dat van je ouders of grootouders. Zometeen vertelt ieder om de beurt het verhaal van de foto. Wie zien we? Wat was de gelegenheid? Waar? De anderen kunnen ook nog vragen stellen. Kortom: improviseer, fantaseer.”

Meestal gaf ik zelf een voorbeeld. Ik koos dan de foto van de dame met fototoestel – met haar voeten in het water en een kind in haar draagtas. Ik vertelde dan voluit over een vakantie met Ine en Catelijne in Frankrijk. In Bretagne om precies te zijn. Twee dagen bijna onafgebroken regen. Een groot deel van de camping werd veranderd in een meer. Wij stonden gelukkig op een wat hoger stukje van de camping. Enzovoort, enzovoort. Blablabla. Niks van waar, enkel geassocieerd op een foto en dat dan vertellen alsof het mijn verhaal is.

Een succesvolle opdracht. Bijna altijd volgden mooie verhalen, soms met geweldige details. Ook onderstaande foto werd zeer regelmatig gekozen.

© Ruth van Crevel 1961 / Winifred en Miriam

Ik herinner me een sessie (in Leeuwarden) waarin ik deze opdracht ook gaf. Alle deelnemers vertelden enthousiast geïmproviseerde verhalen. Net voordat ik een volgende opdracht wil geven, vraagt een cursiste of ze nog iets extra mag vertellen. Natuurlijk mag dat. Zij nam de bovenstaande foto  – waarover een collega-verteller net had verteld hoe hij met zijn zusje op vakantie was … enzovoort. De cursiste zei toen: “Dit is echt een foto uit mijn fotoboek. Ik sta op die foto. Mijn moeder heeft die foto gemaakt in Zwitserland.” We zaten vol ongeloof te luisteren. Ze draait de foto om en zegt zonder te lezen: “Kijk maar – Winifred en Miriam. Met een i en niet met een y.”

Mooi toeval, vind je niet?

Advertenties