Tags

, , , , , , ,

Mocht je benieuwd zijn waar Kingsbridge ligt dan vertelt Google Maps en Wikipedia het  kort en duidelijk. In het Engelse graafschap Devon. In Zuid West Engeland. Daar ben ik niet. Ik ben in het gefantaseerde Kingsbridge. De plaats die door Ken Follett is bedacht en het middelpunt is van zijn Kingsbridge-trilogie. Het eerste boek – De kathedraal / Pilaren van de aarde – las ik meer dan twintig jaar geleden en een paar maanden geleden herlas ik het. Nu ik wat meer tijd heb, ben ik begonnen aan het tweede en het dikste van de drie boeken. Brug naar de Hemel. Ruim 1100 bladzijden. Daar heb je veel vrije tijd voor nodig. Dat red je niet met tien pagina’s per avond.

Het boek leest als het ware zichzelf. Je blijft lezen want je wilt steeds weten hoe het de vier hoofdfiguren vergaat. Het werkt een beetje als een goede serie. Op het eind van elke aflevering wil je de volgende aflevering zien. Binge-kijken. Dit is binge-lezen …

Brug naar de Hemel

De uitgever verwoordt het als volgt:

Het is de dag van Halloween in het jaar 1327. Vier kinderen – een dievegge, een pestkop, een geniaal joch en een meisje dat dokter wil worden – knijpen ertussenuit na de mis in de kathedraal van Kingsbridge. In het bos zien ze hoe twee mannen worden vermoord. Hun levens als volwassenen blijven met elkaar verbonden door de krachten van ambitie, liefde, hebzucht en wraak. Ze moeten voorspoed en hongersnood onder ogen zien, oorlog en zelfs de pest. En al die tijd leven ze in de lange schaduw van die onverklaarbare moordpartij waarvan zij op die ene dag in hun kindertijd getuige waren.”

Een historische roman. Het leven in de veertiende eeuw in Engeland. De macht van de steden wordt steeds belangrijker. Burgers eisen meer rechten. Ambachtslui verenigingen zich in gildes. De bouwmeester droomt over de hoogste toren van Engeland. De abt (prior) is tegelijk conservatief en ambitieus. De adel heerst vaak onverschrokken over hun gebied. Horigen dienen hun afdracht te voldoen aan hun heersers zelfs als ze daardoor zelf honger zullen lijden. De kerk preekt hel en verdoemenis. En de Engelse koning blijft aanspraak maken op Frans grondgebied met eindeloze oorlogen als gevolg. En dan breekt ook de pest nog uit en de gezondheidszorg staat nog in de kinderschoenen.

Ik geniet van mijn dagen in Kingsbridge. Het is geen verheven literatuur maar wel een zeer onderhoudend verhaal. Dat is de kracht van Ken Follett. Hij is een meester-verteller en situeert zijn verhalen in een historische context. Nu en dan een vleugje seks, een beetje een geschiedenis les, een beetje wetenschap en religie. Kortom … een spannend verhaal. Caris, de intelligente en vrijgevochten dochter van een wolhandelaar die dokter wilt worden maar dat niet mag, de broers Merthin en Ralph, zonen van een arme edelman, van wie de eerste van timmerman een belangrijke bouwer en burger wordt, de tweede een vechtersbaas en ambitiueuze krijgsman en tenslotte de praktische Gwenda, dochter van een arme dagloner, die een onmogelijke liefde koestert voor een boerenzoon. Hun leven en liefdes ontwikkelen zich tegen de achtergrond van de gedeeltelijke herbouw van de kathedraal, de bouw van een hospitaal en de nieuwe brug.

Ik ben blij dat ik dit boek lees op mijn e-reader want een gedrukt boek van 1100 bladzijden weegt heel wat. En een paar weken geleden is het derde deel verschenen. Het eeuwige vuur dat zich afspeelt in de zestiende eeuw. Eerst een paar andere boeken en dan ga ik later nog een keertje ‘op vakantie naar Kingsbridge’.

Ik schreef vaker over Ken Follett. Klik HIER.