Tags

, , , , , ,

Waarom durven (kunnen) mensen niet hun verantwoordelijkheid nemen? Dat is de centrale vraag in dit stukje. Ik begin bij het begin. Een paar weken geleden merkte vriend JJ dat er spullen uit zijn koffers zijn verdwenen. Hij vloog van Addis Ababa naar Maputo. Economy class. Bij aankomst op het vliegveld merkte hij niets. Zijn koffer was niet beschadigd. Alles in orde. Pas de volgende ochtend zocht hij tussen zijn kleding naar een externe Hard Disc. Hij kon hem niet vinden. Ook de kabel van zijn laptop was verdwenen. Uiteindelijk merkte hij dat er veel meer verdwenen was. Via internet maakt hij een melding bij Ethiopian Airways. Een paar dagen later wordt hij doorverwezen naar hun kantoor in Maputo.

Hij wil aangifte doen en mogelijk een claim indienen. Of bij Ethiopian Airways of bij zijn reisverzekering. In beide gevallen moet hij een aangifte-formulier aanleveren. Toevallig weet ik waar hun hoofdkantoor is gevestigd. Op een middag rijden we naar Maputo. JJ wordt vriendelijk doorverwezen naar steeds een ander kantoor en tenslotte naar het kantoor op het vliegveld. Hij kan daar de volgende dag terecht. Hij heeft zich goed voorbereid met een engelstalige brief en een lijst met alle vermiste – gestolen – voorwerpen. Inclusief serienummers en de nieuw-waarde.

Bij het eerste kantoor van Ethiopian Airways wordt hij vriendelijk ontvangen maar doorverwezen naar een ander kantoor. Een verdieping hoger. Ik wacht ondertussen in de vertrekhal. Een uurtje later komt hij met een Portugees sprekende dame voorbij lopen. Ik moet hen vergezellen. Deze dame werkt bij ‘Lost and Found’ van het vliegveld. Zij moet een formulier aanleveren. Dat vinden wij allebei vreemd want deze aangifte gaat over diefstal uit een koffer. Meer dan waarschijnlijk op het vliegveld van Addis. Maar enfin … de dame begint aan haar formulier. In een overvol kantoortje. Een man uit Kameroen is zijn koffer kwijt. Drie personeelsleden zijn veel drukker om hun lunch te bestellen. Ook Facebook en Instagram krijgen meer aandacht dan de geïrriteerde klanten. En dan begint de verwarring want deze diefstal valt onder geen enkel voorbestemd vakje op haar formulier. “Welke koffer bent U kwijt?” Ze wijst op heel veel voorbeelden. JJ wijst een vergelijkbare koffer aan.

“Wat is uw land van herkomst?” “Nederland maar deze vlucht – dit ticket – begint en eindigt in Ethiopie.” De dame weet niet of ze NL of ETH moet invullen. “Waarom hebt U deze vermissing niet opgegeven bij aankomst?” “Omdat er niets vreemds te zien was aan mijn koffer. Ik merkte de diefstal pas op toen ik op mijn logeeradres was.” Vervolgens wordt ons officieel adres genoteerd. De lijst die JJ aan de dame toont wordt onzorgvuldig en onvolledig overgetypt. “Hoeveel wegen de vermiste spullen?” We moeten lachen – maar met kiespijn. Ik had eerder een akkefietje met een verloren koffer bij Ethiopian Airways. Er werd me enkel 20 USD dollar geboden per vermiste kilo bagage. Uiteindelijk kwam mijn koffer na negen dagen boven water. Dat gaat vast niet gebeuren met de electronica en nog wat kleinspul van JJ.

Zucht. Na een klein uurtje heeft JJ zijn aangifte-document. Nu nog een stempel halen bij Ethiopian Airways. De medewerker weigert het formulier te stempelen. Grrr. “Hoezo niet? Het is toch bij jullie gebeurd. Op een vlucht van Addis naar Maputo” De man blijft weigeren. Dan zegt JJ dat hij een foto maakt op te bewijzen dat hij op zijn kantoor was en niet zelf het document heeft gemaakt. Ook dat weigert de man. JJ zet door. Het bewijs is onderstaande foto.

Ik neem geen verantwoordelijkheid

Met het formulier gaat JJ terug naar ‘Lost and Found’ voor een noodzakelijke stempel. Bijna twee uur later verlaten we het vliegveld.

Ik ben benieuwd hoe dit verhaal verder gaat in Nederland. Of hij ooit iets zal vergoed krijgen? Van Ethiopian Airways of zijn reisverzekering? Ik denk het niet.

Wat een sukkel – de man op bovenstaande foto. Tot tweemaal toe zijn verantwoordelijkheid ontlopen. Geen aangifte willen opnemen. Doorverwijzen naar een instantie die daar niet over gaat en tenslotte het formulier niet willen stempelen. Dat deze angsthaas niet op de foto wilde, kan ik wel begrijpen. Pek en Veren. Schaam je … Ethiopian Airways.