Tags

, , , , , , , ,

Ik heb hier in Mozambique nog nooit (bewust) een huis gezien met behang. Ik heb zo mijn twijfels of ik dat hier kan kopen. Ik ben namelijk op zoek naar ‘behang’. Niet in de letterlijke betekenis maar in de figuurlijke. Want ik wil iemand – per onmiddellijk – achter het behang plakken. (*) Zo zeggen ze dat toch?

Laat ik beginnen met een foto …

Binnenspiegel van onze auto

Het onderschrift vertelt al wat je ziet. Deze spiegel zat tot voor kort in onze auto – Nissan X Trail. Ik heb al vaker verteld dat we reparaties moesten laten uitvoeren. Het belangrijkste was de vervanging van de versnellingsbak. Het prijsverschil tussen de officiële Nissan-garage en de kleinere garages is enorm. Vandaar dat we aanklopten bij Fredson – een klein bedrijfje bij ons in de buurt dat ons werd geadviseerd door een goede kennis. Met verstand van auto’s.

Fredson kwam langs. Ik kocht op zijn advies een tweedehandse versnellingsbak. En maakte prijsafspraken over montage enzovoort. Hij haalde onze auto op. Een paar dagen later bracht hij die auto terug. Weliswaar drie dagen later dan afgesproken. Maar enfin … ik kon weer rijden. Ik betaal Fredson en breng hem naar huis. Ik stel de spiegels in zodat ze voor mij weer in de beste stand staan. Dat is iets dat ik meerdere keren per week doe want ook Isabel rijdt met de Nissan en zij is veel kleiner en zit dichter op het stuur.

De binnenspiegel draait stroef en ik krijg – al rijdende – de spiegel niet goed in de juiste stand. Ik vraag Fredson of er iets met de spiegel is. Hij mompelt nee en nog iets dat ik niet goed versta.

Ik rij naar huis en blijf wringen aan de spiegel. Het klopt niet. Ik haal hem los en stuur een sms naar Fredson. Ik weet dat er iets mis is. Ik denk dat ze mijn spiegel hebben vervangen voor een slechter exemplaar. Ik laat niet met mijn voeten spelen – ook niet figuurlijk. Ik wil MIJN spiegel terug. Fredson is op zijn teentjes getrapt. Hij belt beledigd met Isabel. Hij accepteert mijn beschuldigingen niet. Zij probeert me later die avond te kalmeren. Ik weet dat er iets mis is.

De volgende ochtend constateert Isabel hetzelfde ongemak. De spiegel is onwillig. Onbruikbaar geworden. Ze koopt – samen met een collega – een andere binnenspiegel. Zucht. En dan kijken we beter naar het oude exemplaar …

Detail … zie je het?

Een schroef aan beide zijden. Waarom? Natuurlijk werkt het draai-mechanisme uiterst beroerd. Isabel belt met Fredson. Opnieuw ontkent hij. Isabel laat niet met zich sollen en dan geeft hij eindelijk toe. “Sorry Senhora, het was niet mijn schuld. Echt niet. Het kind van mijn assistent was in jullie auto aan het spelen en toen brak de spiegel een beetje af. Wij hebben de spiegel hersteld met twee schroeven. Echt waar. Werkt het niet? Oo. Sorry.”

GRRR en GVD’s … lul. Wees een kerel en geef het onmiddellijk toe. En het was vast zijn eigen dochtertje want waarom zou een kind van een ander in zijn garage zijn? Denk je echt dat we gek zijn? Dat een slecht Portugees sprekende, witte man (klant) dit over zijn kant laat gaan? Domme man – anti-reclame voor zijn bedrijf. Nogmaals GRRRR en waar is het behangpapier?

(*) Iemand wel achter het behang kunnen plakken. (=iemand heel vervelend vinden, waardoor je het liefst even helemaal niets meer met hem of haar te maken zou willen hebben.)

Advertenties