Tags

, , , ,

Bron: Pixabay

Wat ga ik schrijven? Er pruttelt van alles. Als ik het borrelen zou noemen, overdrijf ik. Het is woensdag 2 januari. Alweer een woensdag die als een maandag voelt. Ik ga negen korte stukjes schrijven. 

♠ Dit is het eerste stukje van mijn negende blogjaar. Op 1 januari 2011 ben ik eraan begonnen. Of ik toen kon bedenken dat ik in 2019 nog steeds … enzovoort? Ik denk het niet. De frequentie is wel wat afgenomen. Iets minder vaak. Soms omdat ik niet eindeloos in herhaling wil vallen. Deels omdat ik ‘niks’ te melden heb. Nou ja … in combinatie met dat ik geen zin (of tijd) maak om wat te schrijven.

♠ Waarom ‘negen’ in de titel? Dat heb ik hierboven net uitgelegd. Maar nu ga ik verder denken en associëren op ‘negen’.

♠ Mijn oudste kleindochter is een paar weken geleden negen geworden. Een grote (jonge) dame. Ik ben de dagen aan het af tellen … ietsjes meer dan negen … en dan zie ik haar (en de anderen) weer in levende lijve. Joepie.

♠ Negen maanden. Dat associëren we natuurlijk met zwangerschap. Mijn schoondochter is hoogzwanger van hun derde kindje. En het zou zomaar kunnen zijn dat hij / zij het levenslicht zal zien over precies negen dagen.

♠ Regen rijmt op negen. En dat doet het deze zomer veel en veel te weinig. Het gras wordt stilaan geler en geler. Van mij mag het de komende negen dagen regenen. Zullen we afspreken … liefst ’s nachts. Een uurtje of twee …

♠ Raar maar waar. Ik luister naar de radio op de achtergrond. Het is … negen uur (in Mozambique).

♠ Er staan precies negen boeken klaar op mijn e-reader. Ik moet nog kiezen wat het eerste boek van 2019 wordt. Ik twijfel nog tussen ‘roman’ – ‘thriller’ – ‘non fictie’. Boekentips blijven altijd welkom.

♠ Oud en Nieuw hebben we in kleine kring gevierd. Met familie, vrienden en een Nederlandse logee. Heel gezellig. En toen we om half twee nog even bij mijn schoonouders langsgingen waren we met negen personen om elkaar ‘Feliz Ano Novo’ te wensen. En te proosten op het nieuwe jaar.

♠ En op dit soort dagen gaan de gedachten natuurlijk ook uit naar de geliefden die er niet meer (bij) zijn. Bijvoorbeeld naar mijn eerste volger – mijn trouwe blog-lezeres. Mijn moeder. En zij verdient het om in dit rijtje te staan want zij werd geboren op 9/9. Negen september dus.

Dat waren ze dan. Negen mini-stukjes op deze warme woensdagochtend. Het is laf weer – zoals wij dat in Boechout zeggen. 28c. Geen blad beweegt aan de bomen. Grijze lucht. In België / Nederland is dat het vaste recept voor een onweer in de namiddag. Van mij mag het. Onweren. Letterlijk dan. Ik hoop op zo min mogelijk figuurlijke onweren in 2019.

Hé … dat jaartal eindigt ook op … negen.

Het beste voor jullie allemaal. Carpe Diem in goede gezondheid.

Advertenties