Tags

, , , , , , ,

Waar zal ik eens beginnen? Het lijkt wel of ik een blog-pauze heb ingelast. Dat was zeker niet zo gepland maar het kan wel zo overkomen. Was ik dan te druk om iets te schrijven? Ja en nee. Ik ga over mijn eigen tijd dus dat is geen argument. Dat ik de laatste tien dagen in vijf verschillende bedden – op twee continenten – heb geslapen, is een deel van de uitleg. Dat betekent namelijk ook dat ik elke keer met een andere ‘dagelijkse realiteit’ heb (had) te maken. En dan geef ik de prioriteit aan mensen – mijn (klein) kinderen, mijn zus, vrienden – en niet aan mijn solistisch (egoïstisch) gepier naar een scherm. En ik had een flinke ‘to do lijst’ die ik voor een groot deel heb afgewerkt. Beetje trots / tevreden op mezelf en blij dat anderen mij daarbij hebben geholpen. Ik kom er vast nog wel een keertje op terug de komende tijd. Misschien schrijf ik wel een stukje over de 24 uur die ik eergisteren ongewild moest doorbrengen in Nairobi omdat mijn vlucht naar Maputo werd geannuleerd.

Daar zit ik dan. In mijn eigen werkkamer in heet Mozambique (37c). De koffers zijn nog niet helemaal uitgepakt. Ik sluit de laptop aan. Ik herstart het kleine internet-modem. Daar moet je uiteraard ‘credits’ voor kopen. Hier wordt nauwelijks aan abonnementen gedaan. Hier betaal je vooruit voor een dag, een week of dertig dagen. En je betaalt per KB / MB. Streamen en filmpjes kijken doen we zeer beperkt. Toch wordt het tijd om over te stappen naar een andere provider. Een vaste som betalen voor ongelimiteerd gebruik van KB / MB / GB. De prijs die je daarvoor betaalt is gekoppeld aan de gewenste download-snelheid. In Europa iets heel gewoons. Hier in Mozambique nog tamelijk nieuw. Ook daar ga ik binnenkort wat meer over vertellen.

Ik pak de blog-draad weer op

Ik schrijf zelden ‘vooruit’. Er staan dus geen stukjes klaar als concept. Wel wat krabbels in een notitieboekje. Ik ga de komende dagen een beetje terugkijken op mijn veertig dagen in winters NED / BEL. Van wandelingen in de sneeuw tot een vroege lente, opruimen van een opslag-box, een gezelschapspel bedenken, ontwerpen en spelen met mijn kleindochters. Een dag met de grote kleine jongens naar een speeltuin, een tropisch bos en een sneeuwwit strand. Fotoboeken van mijn ouders en grootouders bekijken samen met mijn zus. Me verwonderen hoe kleine Duin in zes weken zo ongelooflijk groeit. En nog veel meer. En natuurlijk blijf ik schrijven over dagelijkse zaken. Over boeken, een film of over Mozambique. En over ‘leven in twee thuizen op twee continenten’ want dat is mijn realiteit. Meestal denk ik er nauwelijks over na, soms pruttelt dat wat heftiger in mijn bovenkamer … zeker als ik de hub NED / BEL naar MOZ (of omgekeerd) weer heb gemaakt.

Tot zover mijn donderdag-middag gepruttel op deze laatste dag van februari. Het pruttelen ga ik zo verder zetten in de keuken. Nou ja … de saus moet pruttelen. Er staat lasagne op de kaart maar dat moet ik eerst nog maken.

Advertenties