Tags

, , , , , , , , , ,

Luisterend naar de radio op zondagavond – de laatste rit van de Ronde van Frankrijk – zit ik ook te broeden op een nieuw logje. Ik surf wat door mijn eigen schrijfels. Ik gebruikte met enige regelmaat onderwerpen die andere bloggers introduceerden. Vaak worden die dan omschreven met het woord en symbool #TAG. Ik mijmer wat verder. Zo’n ABC’tje geeft wel wat structuur in schrijven en denken. Laat ik dat hulpmiddel maar weer eens van stal halen. De komende tijd schrijf ik 26 kleine stukjes die iets te maken hebben met mijn jeugd. Ik weet nog niet wat er allemaal boven zal komen drijven. Ik ga gewoon beginnen en we zien wel.

A. AMBIORIX

Waarom ik voor dit historisch figuur kies, weet ik niet precies. ‘Antwerpen’ was mijn eerste associatie bij de letter A maar de sinjorenstad komt vast nog vaker voorbij de komende vijfentwintig stukjes. Ambiorix, koning van de Eburonen. Een held in mijn kinderfantasie.

Ambiorix – standbeeld in Tongeren (Foto: Pixabay)

Ik denk dat ik voor het eerst van hem hoorde in het derde leerjaar bij meester Van der Borght. Voor het eerst ‘geschiedenis’ op school. Het werd al heel snel mijn lievelingsvak. Julius Caesar – nog zo’n mythisch figuur – werd toch maar mooi verslagen door ‘onze’ Ambiorix. In dezelfde periode verscheen ‘De nerveuze Nerviërs’ – een Suske en Wiske album. Ik voelde me een fiere Galliër. We verkleedden ons graag als woeste krijgers en we smeerden slijk onder onze ogen. “Van hen allen zijn de Belgae de dappersten” aldus Julius Caesar.

B. BART

Alweer een moeilijke keuze. Kies ik voor Bart – mijn jongere broer of voor Boechout – het dorp waar ik ben opgegroeid? Onze Bart is twee jaar jonger. Het is juister om te zeggen: Bart was twee jaar jonger. Hij is in 1993 gestorven. Ik heb wel vaker iets over hem geschreven. We hebben als kinderen veel samen gespeeld. Ik – de oudste – meestal in de leidende rol. Ik was Batman, hij Robin. Ik was Zorro, hij de doofstomme knecht. Hij was handiger dan ik, hij kon best goed tekenen. Hij zat was gemakkelijk in zijn vel dan ik – de oudste. Het blijft raar dat mijn kinderen nu ouder zijn dan dat hij ooit is geworden. Op onverwachte momenten – best wel vaak – die ik onze Bart in Jules …

C. CELINE

Onze kuisvrouw. Onze eerste kuisvrouw heette Paula. Ik herinner me haar wel maar waarom zij stopte weet ik niet. Na haar kwam Celine. Ik denk dat ik al op de middelbare school zat toen zij op donderdag kwam schoonmaken. Een volkse vrouw – een stuk jonger dan mijn moeder – met veel haarlak in haar blonde haren. Een soort bijenkorf op d’r hoofd. Ik denk dat zij nauwelijks kon lezen – iets dat ik raar vond als kind. Ik had wekelijks – op woensdagnamiddag – ruzie met mijn moeder want dan beval ze me om mijn kamer op te ruimen want morgen komt ‘Celine’. Ik vond dat belachelijk. Kuisen zodat de kuisvrouw de volgende dag haar werk kan doen. De wereld op z’n kop … in mijn puberbrein. Zij kan toch mijn (strip)boeken, papiertjes en tijdschriften zelf wel opstapelen als ze zo nodig wilt stofzuigen. En de vuile zakdoeken en onderbroeken in de wasmand gooien …

In de serie: MIJN JEUGD ABC #TAG