Tags

, , ,

Dat ik graag lees, is bekend bij mijn volgers. Ik doe er met enige regelmaat verslag van. Meestal lees ik heel constant. Afgelopen twee maanden was mijn leespatroon plots heel anders. In augustus sukkelde ik wat aan. Een dag las ik tien bladzijdes. De volgende dag helemaal niet. Weer en paar dagen nauwelijks een blad of vijf per dag. En nu heb ik binnen een week drie thrillers van Michael Connelly gelezen. Herlezen is het juiste woord. Hij is voor mij één van de allerbeste – in het genre (uiteraard). Zijn eigenwijze hoofdpersonage – Hieronymus Bosch heeft alle eigenschappen van een interessante (papieren) rechercheur. Eigenwijs. Doorzetter. Opboksen tegen bureaucratische bazen en politici. Ga zo maar door. Het interessante van Harry Bosch is dat hij meegroeit gedurende al die jaren dat zijn geestelijk vader over hem schrijft. Hij wordt ouder. Daarmee is hij vergelijkbaar met die andere (papieren) rechercheur … Kurt Wallander van Henning Mankell. En in tegenstelling met Jack Reacher (Lee Child) want hij blijft altijd dezelfde.

Ik zag dat er weer een nieuwe Harry Bosch is verschenen. Ik duik even in mijn e-boeken-bibliotheek op een externe schijf. Toch maar even controleren of ik dat boek niet eerder heb gekocht. Dat overkwam me namelijk al een keer eerder. Tweemaal hetzelfde boek gekocht. Dom dom dom. Meestal voorzie ik een digitale boektitel van een *-sterretje – als persoonlijke hint: Gelezen. Bijvoorbeeld: *Otmars Zonen. Een aantal oudere Connelly-thrillers hebben geen sterretje. Wat betekent dit? Ik weet het niet. Ik ga op zoek naar een antwoord en verplaats zo’n boek naar mijn e-reader.

NACHTGOUD

Nachtgoud – Michael Connelly

Een nieuwe, levensgevaarlijke drug overspoelt de straten van Los Angeles. Wanneer een van de leden van de narcoticabrigade zichzelf van het leven berooft, voert het onderzoek Harry Bosch naar Hollywood Boulevard, waar onder broeierig neonlicht de straatdealers en goedkope hoertjes krioelen. Het geheim waar Bosch naar zoekt, ligt deze keer echter bij de bron van die nieuwe drug, een laboratorium aan de Mexicaanse grens. Bosch gaat erop af, maar de ‘Paus van Mexicali’ zit niet op pottekijkers te wachten. In een beangstigende confrontatie met de drugsbaron en de zijnen, kan Bosch zijn in Vietnam geleerde vaardigheden weer eens opfrissen.”

In de nummering is dit Harry Bosch nummer 2. In de tijd dat we nog geen mobiele telefoons hadden. Rechercheurs en andere hulpdiensten lopen met piepers rond en moesten dan zo snel mogelijk een telefoon opzoeken om te horen wat er aan de hand was. Ook DNA-onderzoek stond nog in de kinderschoenen. Ik had dit boek nog niet gelezen. Nu wel. Met plezier. Het maakt niets uit dat het wat ‘ouderwets’ aanvoelt. Dat went heel gauw. Mijn leesritme verandert drastisch. Twee dagen en het boek is uit. Nog eens kijken bij die ‘oudjes’.

BETONBLOND

Betonblond – Michael Connelly

“Harry Bosch staat als hoofdverdachte in het beklaagdenbankje van de rechtszaal. Hij wordt aangeklaagd door de weduwe van de Poppenmaker, een gevreesde seriemoordenaar die vier jaar geleden tijdens zijn arrestatie door Bosch werd doodgeschoten. Volgens haar heeft Bosch niet de seriemoordenaar neergeschoten, maar een onschuldige man. Dit lijkt aannemelijk aangezien recent het lijk van een platinablond pornosterretje is gevonden, in beton gegoten, het handelsmerk van de Poppenmaker. Terwijl overdag de spanning in de rechtszaal om te snijden is, schuimt Bosch ’s nachts de onverlichte straten van Hollywood af om zijn gelijk te bewijzen…”

Harry Bosch nummer 3. Al na een paar bladzijden denk ik … “hé, dit boek heb ik eerder gelezen”. Maar geen *-sterretje toegevoegd. Dat deed ik toen nog niet. Ik lees verder. Heel af en toe gaat er een herinnerings-lampje branden. Een bijzonder detail, niets meer. Met veel genoegen lees ik verder. Een mooie mix van genres. Een nieuwe zaak die Harry Bosch moet oplossen en tegelijkertijd een ‘rechtbank-thriller’. Ook een genre dat ik graag lees. Bijvoorbeeld de Mickey Haller boeken van dezelfde auteur. Of het vroegere werk van John Grisham. Opnieuw twee dagen digitale lettertjes vreten. Met veel plezier en het herlezen was geen enkel probleem. Laat ik er nog één herlezen …

DE VAL

De Val – Michael Connelly

“Na het nieuws dat hij over drie jaar verplicht met pensioen moet, wil rechercheur Harry Bosch alleen maar vuriger zaken oplossen. In één ochtend krijgt hij er twee. Dna-sporen bij een verkrachting uit 1989 matchen met een veroordeelde verkrachter van 29. Begon hij op zijn achtste of maakt het nieuwe Crime Lab grove fouten? Daarnaast is er de verdachte dood van de zoon van zijn oude vijand Irvin Irving, de man die over het lapd-budget gaat…”

Dit is Harry Bosch nummer 15. Ik ben verbaasd. Een boek uit 2013. Dat heb ik dus een jaar of vijf geleden gekocht. Heb ik het gelezen? Een *-sterretje ontbreekt. Verwaarloos ik mijn eigen systeem? Ik ga het gauw ontdekken.

Al gauw denk ik … ja, dit komt me bekend voor. De zoon van zijn voormalige baas – Harry en Irving  hadden een slechte verstandhouding – wordt dood gevonden. Een ongeluk? Zelfmoord? Of toch moord? Hoe zat het ook alweer? Ik sta mezelf toe om nog een bladzijde of twintig te lezen. Het meeste lees ik voor het eerst. Maar niet heus. Ik herken momenten. De beschrijving van een straat. Een gesprek met zijn dochter. Ik lees verder – met veel plezier. De bijna-laatste ontknoping in het boek herken ik ook. Maar het meeste is verbazingwekkend ‘nieuw’. Je raadt het al … twee dagen later is ook dit boek uit. Ik heb gauw een *-sterretje toegevoegd.

En nu iets anders. Even geen thriller … Herlezen is zo gek nog niet – en wel zo goedkoop.

In de serie: BOEKEN