Tags

, , , , , ,

Eerder dan ik dacht wandel ik weer rond in de Lage Landen. Weer thuis op Nederlandse en Vlaamse bodem. Regenachtig en winderig. Een klein uurtje vertraging omdat rukwinden het vliegverkeer in Zaventem een beetje in de war stuurde. Bij thuiskomst moeten er uiteraard boodschappen gedaan worden.

Het werd een rondje Albert Heijn. Ik laad meer zaken in mijn karretje dan dat ik van plan was. Maar wat een overvloed. Wat een enorm grote keuze. Ik sta er elke keer weer verbaasd naar te kijken.

Mijn boodschappen

Terug in Nederland is ook een soort ‘gewenning’ van een dag of twee, drie. En dan is alles weer gewoon. Ik moet de eerste dagen bijvoorbeeld goed opletten in het verkeer. ‘Rechts rijden Koen’ is daar een voorbeeld van, een aandachtspunt. Check. Het knipperlicht zit links van het stuur. Check. Het stuur zit ook aan de linkerzijde. Check. Tweemaal naar de verkeerde deur lopen is genoeg. ‘De macht der gewoonte’ … Het grappige is dat me dat ook overvalt als ik de reis in de andere richting maak.

In Mozambique volg ik het Nederlandse en Belgische nieuws via internet maar nu ik weer in ons koude kikkerlandje ben voelt het actueler. Wat een gruwelijke verdeeldheid is er aan het ontstaan. De toon en de woordkeuze op twitter zijn vaak degoutant. Is het de tegenstelling LINKS – RECHTS? Maar is bezorgdheid over klimaat een zaak van links – rechts? Ik betwijfel het. Anti-immigratie of een eerlijk vluchtelingen-beleid? Anti-islam of respect voor iedereen?

Neem het boerenprotest van gisteren in Nederland. Ik begrijp dat boeren zich zorgen maken over hun toekomst. Het is niet niks dat een politicus zegt dat er 50% gesaneerd moet worden. Dat is erg bedreigend. Toch zal er iets moeten gebeuren. Op een eerlijke manier met een gericht plan en compensatie. Bijna maandelijks – misschien wel vaker – zijn er stalbranden met duizenden beesten die omkomen. De beelden van opgefokte varkens en legbatterijen zijn gruwelijk om te zien. Als ik dan lees dat 75% van de vleesproductie voor het buitenland is bestemd dan begrijp ik dat de overheid daar vraagtekens bij plaatst. De bio-industrie is een grote vervuiler. Net als de luchtvaart. Grote cruiseschepen. Formule 1 in Zandvoort. Het zijn maar een paar zaken die me nu te binnen schieten. De bijbehorende vraag is natuurlijk ook … “Wat doe ik er zelf aan?” Een terechte vraag. Ik heb deze week drie keer in een vliegtuig gezeten. Stijgen en landen. Ik heb drie dagen op rij vlees gegeten. Ik rij al een paar dagen in een huurauto. Waar haal ik de moed vandaan om te minderen? Ik weet het nog niet. Een dilemma als gevolg van mijn verblijf op twee continenten.

Nog even terug naar de scheldpartijen via sociale media of het geblaat van figuren als Wilders en Baudet. Zij zijn solidair met de boeren. Praatjes voor de bünhe. Geert beklimt een traktor en noemt de boeren echte helden. Dezelfde politicus die uit de EU wil stappen wat zou beteken dat bijna 900 miljoen euro ‘Brusselse’ subsidie voor landbouw zou wegvallen. Daar hoor je hem niet over.

Jongens, jongens, jongens … hou toch op. Meisjes trouwens ook. Zoek samen naar oplossingen in plaats van elkaar in vijandige kampen te plaatsen. Ik loop door Albert Heijn … 50% van de producten kan er gemakkelijk uitgegooid worden en dan is er nog een overvloed om uit te kiezen.