Tags

, , , , , , , , , , , , , , , ,

Het zal wel overbodig zijn om te zeggen dat de media uitpuilen van nieuws, adviezen en wetenswaardigheden over het ‘Corona-virus’. Volg jij het ook? Hoe dan?

  • Met grote interesse?
  • Het wordt nu toch stilaan wel zorgelijk?
  • Met het gevoel: ‘Ach ja, het zal allemaal wel loslopen of niet dan?’
  • Of ‘Wat een overdreven flauwe kul’?

Ik begon zeker in de laatste categorie maar schuif langzaam op naar licht ongemak. Als ik de titel ‘Corona-virus’ gebruik bedoel ik eigenlijk mijn eigen gedrag. Ik raak besmet door het nieuws over dit virus. Dat is mijn corona-virus. Een paar weken geleden klikte ik nauwelijks een bericht aan over dit onderwerp. Dat is nu anders. Ik klik – een tikkeltje dwangmatig – alle de berichten aan en lees wat er geschreven wordt. Ben ik bang? Nee, niet persoonlijk. Maar enige onrust besluipt me.

Ik probeer het uit te leggen. Ik reis met grote regelmaat van NL/BEL naar MOZ of omgekeerd – dat weten mijn vaste volgers. Per vliegtuig uiteraard. Vliegtuigen zijn dé ideale verspreiders van rond-vliegende ziektekiemen. Ik ben zelden ziek – afkloppen en houden zó – maar na een lange verplaatsing ben ik bijna altijd een paar dagen verkouden. Ik ben niet echt bang om het corona-virus (Covid-19) op te lopen maar ik ben eerder nerveus om verplicht weken in quarantaine te moeten gaan omdat er iemand op een station, in een trein, op een vliegveld of in een vliegtuig besmet blijkt te zijn en ik in de buurt was. Denk maar aan de vakantiegangers op de cruisse-schepen of in Tenerife. Of de wielrenners in de Verenigde Arabische Emiraten. Verplicht thuis-blijven lijkt even wel leuk maar dat is het natuurlijk niet. Niet werken betekent ook geen inkomsten. Hoe lang hou je dat vol? Niet lang vrees ik. En wat adviseer ik anderen? Ik heb geen pasklaar antwoord. Het liefst schaar ik me onder de groep die dit allemaal ‘bullshit’ vind en dit uitlegt als het zoveelste voorbeeld van massa-hysterie aangewakkerd door de farmaceutische industrie. Maar ik begin te twijfelen …

Toch gaat het ons allemaal aan … via onze portemonnee. De beurzen gaan in een noodgang onderuit. Je hoeft geen belegger te zijn om dit zorgelijk te vinden. Het gaat ons allemaal raken. Het betekent op de middellange termijn prijsstijgingen voor heel veel producten.

Als ik dan toch iets positiefs moet (wil) zeggen over deze hele toestand dan heb ik het over mijn andere virus. Mijn Trump-virus. Ook berichten over hem klik ik bijna altijd aan. Waarom? Om me te ergeren? Ja natuurlijk. Om te lachen – met kiespijn? Ja, dat ook. Ik weet het niet. Een soort verslaving. Stel dat ook de VS binnenkort corona-patiënten ontdekt en de beurzen crashen nog meer – Trumps achilleshiel – en een democraat kan daarvan profiteren in november. Is dat ondenkbaar? Ik denk het niet.

Twee weken geleden zocht ik in mijn foto-archief foto’s van Vlissingen. Daar kwam ik onderstaande foto weer tegen. Ik zat in 2017 met Isabel op een terrasje op het Bellamypark. We bestelden twee bijzondere biertjes …

Corona Desperado

Op een terras in Vlissingen

Ik las gisteren dat ‘La cerveza mas fine’ al een verlies draait van 123 miljoen dollar. Om desperaat van te worden.

Morgen begint dan eindelijk het echte wielerseizoen. De Omloop. Joepie. Ik ben benieuwd of er koersen worden geschrapt in de nabije toekomst. Het zou jammer zijn … Mijn pronostiek voor De Omloop: 1. Ian Stannard 2. Greg van Avermaet 3. Wout van Aert.

Nog een laatste vraag? Heb je al iets gelezen over de gigantische sprinkhanenplaag in Oost Afrika? Nee? Het is een GEWELDIG groot probleem voor heel veel arme mensen in een regio die het wereldnieuws niet haalt. Klik maar eens HIER. Schrijnend dat de wereld zo bezorgd is over een paar duizend besmette mensen en dat je niets hoort over … Afrika. Tja … economie bepaalt wat belangrijk is.