Tags

,

Misschien is de titel: ‘Nog niet uitgelezen’ een juistere omschrijving. Ik werkte vanochtend mijn lijstje ‘Onlangs gelezen’ weer eens bij. Op dat lijstje staan drie romans die ik nog niet heb uitgelezen. Dat is best veel. Dat gebeurt niet zo vaak – dacht ik. Dit jaar dus al drie keer. Hoe komt dat? Ik probeer een antwoord te vinden. Laat ik eerst de drie boeken even voorstellen en dan vermelden waarom ik (tijdelijk) ben gestopt.

BRUG DER ZUCHTEN – Richard Russo

Brug der zuchten

“Louis Charles Lynch, bijnaam “Lucy’, woont al zijn hele leven in Thomaston, New York. Hij is veertig jaar getrouwd met Sarah en hun zoon is inmiddels een volwassen man die op het punt staat het familiebedrijf over te nemen. Lucy is een dromer en een echte optimist, een karaktereigenschap die hij van zijn vader heeft geërfd. Zijn moeder, die nog steeds volop ontembaar in leven is, is de drijvende kracht achter zijn bestaan. Dankzij haar scherpe intelligentie, gecombineerd met het optimisme van de Lynches, heeft de familie zich ontworsteld aan haar lage sociale status. Nu bereiden Lucy en Sarah zich voor op hun – eerste en enige – reis naar Italië, waar Lucy’s oudste vriend Noonan woont. Noonan verkoos, in tegenstelling tot Lucy, de vrijheid boven het beperkte, kleinsteedse milieu van Thomaston en is inmiddels een beroemd kunstenaar. Ter voorbereiding op hun reis besluit Lucy zijn geschiedenis toe te vertrouwen aan zijn dagboeken, in de hoop daarmee het mysterie van zijn en Sarah’s vriendschap met Noonan te ontrafelen.
In Brug der zuchten wisselen de geschiedenis van Lucy en die van Noonan elkaar af in een gestaag crescendo dat voortdurend verrast.”

Ik heb het boek even weggelegd op pagina 237 van de 684 pagina’s in totaal. Waarom? Ik weet het niet meer precies. Vast een combinatie van: druk met mijn lesvoorbereidingen en het traag verlopende verhaal. Dat laatste is mogelijk de reden dat ik even iets ‘snellers’ wilde lezen. Dat zijn meestal goede thrillers. Toch is deze – typisch Amerikaanse roman – spek voor mijn bek. Ik hou van Jonathan Franzen, Donna Tartt, Jonathan Safran Foer, Johan Irving … om een paar vergelijkbare auteurs te noemen.

De kans dat ik het boek weer oppak schat ik op 70%.

DE BOEKBINDER – Bridget Collins

De boekbinder

“Emmett, een boerenzoon, gaat in de leer bij een boekbindster. Zij weet dat hij de aangeboren gave heeft om herinneringen van mensen te wissen en in een uniek boek vast te leggen. Een dergelijk boek kan zowel in goede als verkeerde handen vallen. Op een dag doet Emmett een verbijsterende ontdekking. In een kluis onder de werkplaats van zijn mentor ontdekt hij een boek met zijn eigen naam erop.Een onvergetelijke historische roman die zich afspeelt in het Engeland van voor de industriële revolutie.”

Dit zijn uiteraard de woorden van de uitgever. Ik zag dit boek op verschillende lijstjes. Vaak met een hele hoge waardering-score. Op bol.com bijvoorbeeld een 4.7 Dat is tamelijk hoog. Ik hou van historische boeken en 4,95 euro voor de digitale versie lijkt me een koopje. Ik begon met veel plezier en interesse aan dit boek. Ik ben pagina 72 (van in totaal 374) blijven steken. Nee, ik heb het weggelegd. Dat had ik twintig pagina’s eerder ook al eens gedaan. Zonder al te veel te verraden … het verhaal werd me enerzijds te ‘creepy’, niet echt griezelig maar toch wel een beetje en anderzijds iets teveel ‘fantasy’. Sorry voor de Engelse woorden. Is dit een horrorverhaal? Ik weet het niet maar het vertoonde wel trekjes van dat genre. Niet mijn genre. Misschien zie ik het wel heel verkeerd. Ik hoor het graag van iemand die dit boek wel heeft uitgelezen.

De kans dat ik dit boek weer oppak schat ik op 20%. Maar ik laat me graag overtuigen.

EEN KLEIN LEVEN – Hanya Yanagihara

Een klein leven

“Vier studievrienden zoeken samen hun weg in New York: de charmante acteur Willem, de excentrieke kunstenaar JB, de getalenteerde architect Malcolm en Jude St. Francis. Jude is teruggetrokken, slim en raadselachtig, en zijn vrienden weten beter dan vragen te stellen over zijn verleden. Ze proberen zijn pijn te verlichten, maar naarmate de decennia verstrijken dringt zich de vraag op of Jude wel verlost kan worden van de demonen uit zijn verleden.”

Waarschijnlijk is dit het meest bekende boek van de drie. Met dank aan het boekenpanel van DWDD.

Ik kreeg dit boek al verschillende keren als tip van vrienden en familie. Ook medebloggers zijn er lovend over. Ik weet dat ITA (International Theatre Amsterdam) er een succesvolle voorstelling van gemaakt heeft. Dit stuk heb ik jammer genoeg alweer gemist. Maar wie weet … succesvoorstellingen hernemen ze, dat is algemeen bekend.

Goed. Het boek. Ik heb er lang tegen aangehikt om er aan te beginnen. Ik weet dat het de trieste geschiedenis is van het hoofdpersonage Jude. Heel veel meer weet ik niet. Ja, dat het iets met een ziekte van doen heeft. Dat blijft altijd mijn persoonlijke achilleshiel. Toch begon ik eraan. Net als ‘Brug der zuchten’ is ook dit een typische Amerikaanse roman. Ik lees met veel plezier de eerste tweehonderd bladzijden. En dan gaat het lezen wat trager … er wordt meer duidelijk over het verleden van het hoofdpersonage. Auw. Ai. Pijnlijk. Het doet zeer. Voor de buitenwereld gaat het nog tamelijk goed met Jude St. Francis. Zijn beste vrienden weten wel beter … In tussenzinnetjes meldt de schrijver dat Jude zal ontsporen … ik wil dat NIET. En ik wil dat niet weten. Het doet nu al zeer. Ik word ongemakkelijk van het leed en de psychische gevolgen van dat leed. Ik krijg buikpijn. Ik wil even niet verder lezen … Ik ben bladzijde 268 (totaal 726 – alweer een dikke pil). Eerst maar wat lichters tussendoor. Ik ben alweer vier boeken verder …
De kans dat ik dit boek weer oppak is 80% maar … auw auw auw … Ik hoor graag jullie reactie. Ook als je de boeken niet hebt gelezen.

In de serie: BOEKEN