Tags

, , , , , ,

Dag # 16 na betaling … nog steeds geen internetkabel van Movitel. Grrrr.

De titel van dit stukje kan zo op een tegeltje, vind je niet? Als jullie een eigen huis hebben dan weet je vast wat ik bedoel. Ooit de badkamer verbouwd? Ooit een grote beurt gegeven aan je tuin door een tuinbedrijf? De dakgoten laten vervangen? Een traplift laten installeren? Zonnepanelen en/of een dakkapel laten plaatsen? Parket laten leggen? Schilderen? Ik kan nog wel even doorgaan …

Natuurlijk hebben jullie verschillende bedrijven om offertes gevraagd en daarna een keuze gemaakt. Dat is niet persé de goedkoopste. Een zakelijke afspraak heeft ook met vertrouwen te maken. Je gaat dus in zee met bedrijf x. Waarschijnlijk moet je een flinke aanbetaling doen voor ze aan de klus beginnen. Ik heb geen idee of dat 50% is of minder. Afhankelijk van de duur van de werkzaamheden betaal je ook tijdens de uitvoering. Als het meezit volgt de laatste 10 of 20% binnen veertien dagen na voltooiing. Hopelijk starten ze op de afgesproken datum.

Natuurlijk zitten er hier al een paar addertjes onder het gras. Ben je een uur- of dagprijs overeengekomen? Of een vast bedrag voor het totaal. Waarschijnlijk opgesplitst in materiaal, vervoerskosten, administratiekosten en werkloon (los van BTW uiteraard). Wie betaalt de extra werktijd als jij – als klant – niet tevreden bent met het eindresultaat en er dus extra uren (dagen) moeten gewerkt worden? Ruimte voor veel gesoebat, discussies ruzies en mogelijke juridische dreigementen cq procedures.

Als je me al wat langer volgt, weet je dat ik een paar jaar geleden flink met dit bijltje heb gehakt. Het advies: ‘Betaal nooit de volle pot vooruit.’ Maak vooraf duidelijke afspraken maar houd een substantieel bedrag op zak tot alles – naar tevredenheid – is afgerond. Kleine aannemers – vergelijk ze maar met kleine klusbedrijven in BEL / NL – zijn er genoeg in Mozambique. Je vraagt aan vrienden, kennissen, familie en collega’s om advies. Je krijgt een paar namen van ‘chefs’. Ik geef een voorbeeld. Er is veel metsel- en stukwerk. Je nodigt de ‘mestre’ uit en je vraagt zijn prijs. Enkel voor het werk. Laten we zeggen dat hij 200.000 mzn vraagt. Ik noem een willekeurig bedrag. Dan begin je te zuchten, een beetje te lachen en begin je vooral nee te schudden. Hij vraagt dan vast hoeveel ‘patrao’ in gedachten heeft. “Maximaal 80.000 mzn” is mijn antwoord. Nu is het zijn beurt om te briesen. Dit heet niet: ‘acteren’, nee – dit is het betere onderhandelen. “Nee baas, dat kan echt niet.” “Doe me dan een beter voorstel meneer de metselaar.” “160.00 mzn. Lager kan echt niet.” “Ik zei je daarnet dat ik maximaal 80.000 mzn heb voor deze klus maar als jij de opdracht kunt uitvoeren voor het einde van de maand, dan geef ik een bonus van 15.000 mzn. Voor goed werk uiteraard.” “130.000 boss. Ik aanvaard 100.000 mzn maar dan zonder het stukwerk van de tuinmuren.”

Overleg Durão en Lourenzo

Ik schud mijn hoofd en loop vriendelijk wat bij hem vandaan. Ik bel even iemand … zogenaamd. Ook het betere toneelspel. “Sorry, ik heb betere offertes. Maar die en die zei dat jij goed bent. Dus ik dacht …” “Boss, what’s your final price?” “100.000 mzn inclusief reboco (stukwerk).” “110.000 mzn boss.” “Oké, but the last 10.000 mzn will be your bonus after finishing the job. In time and of good quality.” Handje klap. Klaar is Kees.

Twee dagen later begint hij met vier jonge metselaars aan het werk. Althans, dat dacht ik. Nee, eerst moet er uiteraard materiaal gekocht worden. Dom van mij. Cement, zand, steentjes … dat lijkt me logisch. Maar dat je ook kruiwagens, cementtonnen, steigers, truwelen, waterpas, schoppen, touwtjes en ga zo nog maar even door – moet kopen, daar had ik even niet bij stilgestaan. Het is niet anders. De afgesproken prijs is enkel salaris. Manuren. Al op de eerste dag vraagt hij een voorschot. “Ik moet mijn personeel ook een eerste aanbetaling doen.” Dat klinkt tamelijk logisch. Of ik ook alvast hun vervoer kan betalen? “Nee, dat is jouw verantwoordelijk meneer de aannemer. Ook eten is voor jouw portemonnee. Water, thee en suiker krijgen jullie natuurlijk.” En op vrijdagmiddag een biertje – maar dat vertel ik ze nog niet. “Oo Boss, nog één klein dingetje, vertel mijn jongens niet wat wij met elkaar hebben afgesproken over geld. Dat is iets tussen u en mij.” “Goed. No problem.” De boef. Nu weet ik zeker dat hij een prima deal heeft gesloten met me. En meer dan waarschijnlijk betaalt hij zijn gasten het minimum van het minimum met de smoes dat ‘patrao’ heel weinig betaalt voor de klus.

Ik begon dit logje met het idee iets te vertellen over mijn moeizaam contact / contract met Movitel. Dit is een soort inleiding. Dat je nooit het hele bedrag vooruit moet betalen … zucht. Ik vertel morgen verder.