Tags

, , , , , , , , ,

Als je bijna 10 jaar stukjes schrijft en vervolgens deelt op een blog dan wil het wel eens gebeuren dat je in herhaling valt. Of dat je twijfelt: “Heb ik dit al eens eerder geschreven?” Zo dacht ik vandaag aan mijn bezoek in 2011 aan Bethlehem. “Heb ik hier al eens over geblogd?” Ik weet het niet meer. Ik gebruik de ZOEK-knop op mijn eigen blog. Israël en Bethlehem leveren wel een paar hits op maar veel minder dan ik had verwacht. Misschien voegde ik negen jaar geleden veel minder tags toe. Dat maakt het zoeken uiteraard moeilijker. Eigenlijk ben ik verbaasd. Maar dan valt mijn figuurlijk kwartje. Ergens vanaf mei of juni 2011 was web-streepje-log (de plek waar ik mijn schrijfels publiceerde) niet meer bereikbaar. Ik blogde sinds 1 januari van dat jaar maar er kwam de klad in want uitgever Sanoma had andere prioriteiten. In september van dat jaar verhuisde ik naar dit plekje, met dank aan WordPress.

Mozaïek in Bethlehem (Palestina / Israël) – augustus 2011

Ik was in 2011 met Isabel (in februari) al op vakantie geweest. Ruim drie weken naar Brazilië. Die stukjes zijn allemaal verloren gegaan door slecht beheer van web-log. Grrr. In de Europese zomer had ik allerlei werkzaamheden in Nederland en Scandinavië. En toen ontstond er plots een gat in mijn agenda. Veertien dagen vrij. Ik kocht een retourtje Schiphol – Tel Aviv. Best bijzonder want ik had ergens midden van de 70’er jaren gezworen (tegen mijn toenmalige vriendin) dat ik nooit naar Israël zou gaan voor er een eerlijke oplossing was voor de Palestijnen. Die oplossing was er niet in 2011 (nog steeds niet trouwens) maar ik wilde het land toch graag een keer bezoeken.

Na een paar dagen in Tel Aviv vond ik een kamer in Oost-Jeruzalem. Bezet Palestijns gebied, zou je kunnen zeggen. Een heel klein beetje consequent probeerde ik te zijn. Voor wat het waard was / is. Mijn eerste echte bezoek aan Palestijns gebied was een halve-dagtocht naar Bethlehem. Zoals je op de foto / mozaïek hierboven kunt zien, ligt dat geografisch vlak bij elkaar. In de realiteit is het anders. Een muur. De zwaarste grens die ik ooit ben overgestoken. Hekken, camera’s, bodycheck, paspoortcontrole …

Grenscontrole Israël – Palestijns gebied (Bethlehem)

Laat er geen misverstand over bestaan dat ik alle geweld afkeur en als muren en hekken helpen om je bevolking te beschermen dan heb ik begrip voor extreme beveiliging. Goed, ik wil het niet over politiek hebben en zeker niet over het Israëlische – Palestijnse vraagstuk.

Bethlehem. Hoe oud was ik toen ik dat woord voor het eerst hoorde? Twee – drie? Zoiets denk ik. Er stond in de decembermaand altijd een kerststalletje bij ons thuis. Eerder een kerstgrot – gemaakt door Nonkel Gustaaf (beeldhouwer). En nu ben ik vlak bij die legendarische stad. Legendarisch in mijn katholieke kinder-oren. Ik mocht ooit de traditionele middernachtmis-processie ‘aanvoeren’ (voorop lopen) als misdienaar met het kindeke Jesus in mijn armen. Eindbestemming: de kribbe in de kerststal in onze parochiekerk Sint-Bavo in Boechout. Optreden zat al van jongs af aan in mijn bloed. (Kuch kuch)

Eenmaal de grenscontrole achter de rug staan er verschillende toeristenbusjes (en gidsen uiteraard) te wachten die je graag langs alle bijbelse plekjes rijden. Grote toeristenwinkels vlak bij de hekken deden me aan Lourdes denken. Toeristenprullaria, je kent het wel. Als ik het me goed herinner was de eerste bestemming een weiland – daar waar de herders d’engelen hoorden zingen dat de heiland is geboren. Klik klik klik …. foto’s. Ik moet lachen met mijn eigen gedachten. Wat een onzin en ik maak er ook nog foto’s van. Dat deed ik ook op alle volgende bestemmingen die ochtend. Foto’s maken van locaties uit een boek. Weliswaar de bijbel maar dan nog.

Je moet diep bukken om in de Basiliek van de Geboorte naar binnen te gaan. Een grote – haast lege kerk. Geen stoelen of banken. Overal plukjes toeristen. Er liggen veel roosters in de vloer, zo krijg je een blik op een mooie mozaïekvloer ergens op een lager niveau. Romeins neem ik aan.

Interieur Basiliek van de Geboorte (Bethlehem)

Ergens links achteraan tussen de pilaren is een zijkapel. Daar staan mensen aan te schuiven. Dáár stond ooit de stal waar Maria haar kind ter wereld kracht. Er was geen plaats in de herberg, weet je wel? Waarschijnlijk wilden andere gasten geen ooggetuige zijn van een bevalling. Of was het Jozef die zijn zwangere vrouw wat privacy gunde en koos voor een plek met wat stro bij de os en de ezel. Deze plek dus.

Volgens de overlevering is dit dé plek waar Jesus van Nazareth is geboren.

Als ik deze foto had gepubliceerd als ‘Waar ben ik? -prijsvraag’, had je dan kunnen raden waar en wat dit is? Waarschijnlijk niet. Je krijgt ongeveer vijftien seconden de kans om een foto te maken zonder andere bezoekers. Ik kijk mijn ogen uit; een beetje naar de plek maar nog meer naar collega basiliek-bezoekers. Een schitterende mix van vrome aanbidding en daarna gauw poseren alsof je bij de Eiffeltoren of bij Manneke Pis staat.

Fotoshoot in Bethlehem – augustus 2011

Ik herinner me ook nog een kapel waar de kindermoord van Bethlehem (28 december) wordt herdacht. De rondleiding in Bethlehem bracht me vervolgens naar de ‘Heilige Melkgrot’. “Wat? Waar?” hoor ik jullie vragen. Dat vroeg ik toen ook. De melkgrot van de maagd Maria. “Ooo die … ” antwoordde ik met heel veel vraagtekens in mijn ogen. Kijk nog eens goed op de mozaïek-kaart. Ik had er nog nooit van gehoord.

Melkgrot van de maagd Maria – Bethlehem

Je zult begrijpen dat hier mijn ‘I don’t believe’ – stekels recht overeind stonden. Wat is de bron van dit verhaal? De uitleg ter plekke was ongeveer als volgt: “Toen het duidelijk werd dat koning Herodes de opdracht had gegeven om alle net geboren jongetjes te doden, vluchtten Jozef en Maria met hun baby. Net buiten de stad – zoals je weet zijn ze op weg naar Egypte – voelt de jonge moeder stuwing. Het kind moet gevoed worden. Ze vinden een grot en mama Maria legt haar kind aan de borst. Als bij een wonder kleurt de donkere grot plots melkwit.” Geloof je me niet? Kijk nog maar eens goed naar de foto hierboven. Een melkwitte rots als plafond. Ja toch? Ooo vandaar.

Een halve dag in Bethlehem en dan weer terug naar de grenscontrole. Ik had veel van dat soort halve dagen – religieus toerisme – in Israël. Ik zal er nog wel een paar keer over vertellen

In de serie: REISFOTOCHALLENGE