Tags

, , , , , , , , , , , ,

Naar jaarlijkse gewoonte publiceer ik ook vandaag – 8 maart = Internationale Vrouwendag – een aantal foto’s van vrouwen die belangrijk zijn in mijn leven. Ik wissel jaarlijks het thema een beetje. Het thema van vandaag is ‘Finne’. Het wordt zo wel duidelijk wie Finne is. Ik ga als het ware inzoomen … op mijn nichtje. Ik zet haar in mijn blogspot.

Tien dames en twee heren (december 2014)

Een familiefoto, genomen op onze lobolo. Lobolo-watte? Het traditionele Mozambikaanse huwelijk – het overhandigen van de bruidsschat aan de familie van de bruid. Ik ga er nu niet over uitweiden. Ik schreef er al eerder over en misschien doe ik dat binnenkort nog wel een keer (als er tenminste vraag naar is). Wat belangrijk is om te vermelden is dat bijna alle mensen op de foto familieleden zijn. En uiteraard is het niet erg moeilijk om te zien uit welk deel van de wereld ze komen. Ik zoom in op mijn Vlaamse familie. Mijn zus en haar twee dochters. Finne staat uiterst rechts – met capulana voor de gelegenheid.

Van links naar rechts: Lief – Nore – Finne – onze gids in Swaziland

Kerstvakantie 2014. Een safari stond natuurlijk ook op het programma. Twee dagen in Mkhaya Game Reserve (Swaziland / Eswatini). We vierden er de verjaardag van mijn zus(je). We schelen ruim 14 jaar. Ik ben de oudste, zij de jongste. Zij konden niet op onze (gewone) bruiloft aanwezig zijn omdat ze alle drie naar school moesten. Geen vakantie. Mijn zus is (was) leerkracht (juf van kinderen met autisme). Mijn nichtjes zaten toen nog gewoon op de middelbare school.

Ik maak nu een grote sprong. De drie dames hebben nu hun eigen leven. Je moet hopen dat Nore (de jongste) je nooit belt met haar werktelefoon want dan heeft ze waarschijnlijk slecht nieuws. Ken je het woord: ‘Contactopsporingsonderzoek’? Ken je het woord niet? Houden zo want dan is er nooit iemand met een positieve coronatest bij je in de buurt geweest. Dat is wat zij nu doet – mensen bellen. Als je mijn zus belt neemt zij de mogelijk de telefoon op in het Spaans. Want net als haar broer heeft ze haar geboortegrond verlaten in zuidelijke richting. Ik zoom verder in op Finne (de oudste).

Koen en Finne in de Bodyshop Antwerpen (februari 2019)

Finne is weer terug waar ze is opgegroeid. En ik ben heel trots op haar. Vandaar dat ik vandaag mijn blog-spot op haar richt. Finne werkt in The Bodyshop. Ik ging bij haar op bezoek in de winkel op de Meir. Ik keek mijn ogen uit hoe professioneel zij klanten adviseert bij hun aankoop. Uiteraard kocht ik enkele producten voor Isabel die Finne me aanraadde. Afgelopen week publiceerde de ‘Flair’ een uitgebreid interview met haar. MUST FOLLOW – heet de reeks op Flair – Lifestyle. Heel fijn. Tof. Klik HIER om het hele interview te lezen dan begrijp je dat het een fiere nonkel is die deze woorden typt. (ps. Ze zegt nooit ‘nonkel Koen’ want de broer van haar vader heet ook Koen en hij is de ‘nonkel Koen’. Ik ben gewoon ‘Koen’ of de ‘Afrikaanse of Ollandse Koen’- dat zou ook kunnen.)

Ik heb geen Instagram dus daar kan ik haar niet uitgebreid volgen. Maar jullie misschien wel. Klik HIER dan zie je haar profiel. Of misschien kennen jullie wel iemand die interesse heeft in haar specifieke doelgroep. Ik ben trots op haar – mijn stoere en dappere nicht: Finne Smets. Een vrouw om lief te hebben.

Ik zoom weer wat uit. Overal lees je vandaag de oproep om je uit te spreken tegen seksisme. Ook online. Natuurlijk sta ik 100% achter deze oproep. Seksisme de wereld uit.

In de serie: INTERNATIONALE VROUWENDAG

ps. Als ‘bewaarder’ en familieman vind ik het heel tof om op de foto’s van Finne in de Flair en op haar Instagram de roze stoel van mijn grootouders te zien staan (links van haar). Toen Bompa Schyvens overleed in 1983 kreeg ik twee stoeltjes uit zijn huis. Ik liet ze opnieuw bekleden. Kalfs- of runderleer. In 2017 ging ik kleiner wonen en vertrokken de stoelen weer naar Vlaanderen. Naar mijn zus. Nu staan ze bij haar dochter. Mooi vind ik dat.