Tags

, , , , , , , , , , , ,

Wanneer zou ik voor de eerste keer bewust de naam ‘Pontius Pilatus’ gehoord hebben? Ergens in de zestiger jaren – is het antwoord. Ik ben van 1956. Zou dat al in het eerste leerjaar geweest zijn als voorbereiding op mijn eerste communie of pas een paar jaar later als je wat beter luistert naar het evangelie? Ik hou van verhalen dus als jongetje (en later als misdienaar) heb ik honderden keren horen voorlezen uit het evangelie. Ik had (heb) een goede fantasie en zag dus veel van die verhalen als kleine filmpjes in mijn hoofd. Epistels hoorde ik wel maar ze kregen nul komma nul betekenis in mijn kinderhersentjes. Natuurlijk is het verhaal van ‘Witte donderdag tot en met de kruisiging’ (het jaarlijks terugkerende passieverhaal) een spannende (rechtbank) thriller. In dat verhaal duikt de Romeinse gouverneur Pontius Pilatus op. En de uitdrukking ‘je handen in onschuld wassen’ is daar onlosmakelijk mee verbonden.

Waarom schrijf ik dit? Afgelopen week las ik de nieuwste Gabriel Allon thriller. De geheime orde. Auteur: Daniel Silva.

Ik lees de thrillers van deze Amerikaanse schrijver graag. Het zijn geen meesterwerken maar hele fijne ‘tussendoortjes’. Vlot geschreven pageturners. Het terugkerende hoofdpersonage – Gabriel Allon – is boeiend door de combinatie van beroep en interesse. Hij is een Israëlische topspion en één van de beste restaurateurs ter wereld van renaissance schilderijen.

‘De geheime orde’ speelt zich af in de week nadat de paus (de verzonnen Paulus VII) dood wordt gevonden en het conclaaf dat een nieuwe paus kiest. Dit is geen origineel idee. Er bestaan heel veel soortgelijke boeken (thrillers). Toch heb ik me best vermaakt met dit boek. Wat doet een Joodse man in het Vaticaan, zo dicht bij de ‘Heilige Stoel’? Zonder al teveel te verraden kan ik zeggen dat er gezocht wordt naar het ‘Evangelie van Pontius Pilatus’. Ook niet origineel maar Daniel Silva legt wel interessante verbanden met de verwerpelijke positie van het Vaticaan tijdens de nazi-periode en de holocaust en de de huidige covid-pandemie, de rechts populistische partijen in Nederland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Duitsland.

Een paar uurtjes lekker lezen. En ook een beetje nadenken over de evangeliën. Wie schreef ze? Voor wie? Wanneer? Ik had al wel eens eerder over dit onderwerp gelezen en gediscussieerd. Het woord evangelie komt uit het Grieks en betekent: goede (blijde) boodschap. Tegenwoordig staat evangelie voor een apart genre, namelijk een (het) levensverhaal over Jezus, waarvan er uiteindelijk 4 in de christelijke bijbel zijn opgenomen / toegelaten. Of een Romeinse gouverneur het levensverhaal van een predikende Galileeër heeft geschreven, valt sterk te betwijfelen. Maar een rechtbankverslag van JC’s proces voor zijn superieuren in Rome … dat zou natuurlijk wel kunnen. Als het (nog) bestaat, waar wordt dat dan bewaard?

In de serie: BOEKEN