Tags

, , , , , , , , , , ,

Ik schrijf zelden over films die ik heb gezien. Vandaag maak ik een uitzondering. Ik las ergens in een recensie: ‘The King, goed voor een middagje bankhangen op een regenachtige zondagmiddag.’ Ik check de ingrediënten: we hebben een bank, het is zondagmiddag, de regen ontbreekt maar buiten wordt het algauw donker. De televisie gaat aan. Isabel zit onder een dekentje, ik zit in het andere hoekje van de bank. Netflix. Ik ga op zoek naar ‘The King’. Ik weet nauwelijks iets over de film, ja … het is een kostuumdrama en het is deels gebaseerd op stukken van William Shakespeare. Meer weet ik niet.

Let op: spoilers.

Hal, de jonge kroonprins van Engeland leeft zijn eigen leven. Hij heeft lak aan het gekonkel aan het hof. In de kroeg met vrienden en vriendinnen voelt hij zich meer op zijn gemak. Maar ja, dan gaat tirannieke papa (Henry IV) dood en zit er niets anders op dan de kroon van Engeland te accepteren. Hij wil geen kopie worden van zijn wrede, oorlogszuchtige vader. Maar als hij verraders ontdekt aan het hof en de Franse kroonprins hem uitdaagt, dan zit er niets anders op dan de strijd aan te gaan met de Franse aartsvijand. Komen de termen ‘Honderdjarige oorlog’ en ‘De slag bij Azincourt’ je bekend voor? Dan verraad ik niets als ik zeg dat Henry V de Engelse koning was op dat slagveld en John Falstaff zijn legeraanvoerder. De slag van Azincourt (25 oktober 1415) komt vaak voor in historische romans die zich afspelen in de vijftiende eeuw. Ook Bart van Loo vertelt er over in De Bourgondiërs.

Is dit een actiefilm? Een historische oorlogsfilm? Ja, allemaal een beetje waar maar het is ook een acteursfilm. De voor mij onbekende, jonge hoofdrolspeler Timothée Chalamet laat veel aspecten van zijn karakter (Hendrik V van Engeland) zien. Ik ben gecharmeerd van deze jonge acteur. Isabel ook trouwens. Ik lees dat hij Paul Atreides speelt in de nieuwe Duin verfilming. Ik kijk er nu al naar uit.

Na het zien van de film scrolde ik wat door recensies. De film wordt in het algemeen goed ontvangen. Ik lees dat de regisseur en scenarioschrijver(s) de Shakespeare-verhalen (Henry IV deel 1 en 2 en Henry V) wilden verfilmen voor een groot publiek op de wijze van Game of Thrones. Daar zijn ze deels in geslaagd vind ik. Ik kijk met plezier terug op een zondagmiddagje bankhangen.