Tags

, , , , , , , , , , , , , ,

Er gaat iets mis. Mijn innerlijk tijdsmechanisme is toe aan een grote beurt. Ik zit veel teveel achter mijn computer. Of moet je zeggen: voor mijn computer? De uren dat ik naar een beeldscherm tuur lopen steeds meer op in aantal. Neem nu afgelopen weekend. Op een boodschap na (buiten de deur) hadden we geen afspraken. Ik ben al heel wat weken veel aan het lezen. Dan kijk ik natuurlijk ook naar lettertjes maar die reken ik niet mee als ‘staren naar een beeldscherm’.

Ik kijk naar de belangrijkste zaken van het nieuws op nu.nl, nos.nl en vrt.be. Ik klik de meest interessante stukken aan en lees verder. Politiek, sport (voetbal en de giro), over kunst en cultuur en het Israelisch-Palestijns gewapend conflict. Ik moet bekennen dat ik zelfs af en toe onzinnige royalty-stukjes lees en aanklik. Ik scroll kort door de Volkskrant, Facebook en wat langer door Twitter. Via Twitter klik ik weer verder naar items die mijn interesse hebben. Bijvoorbeeld uitgebreide artikelen van De Correspondent, Vrij Nederland, De Groene (Amsterdammer). Knack zit bijna volledig achter een betaalmuur. In het weekend komt daar vaak The Guardian bij. De beeldschermtijd tikt door …

Ik klik naar mijn reader. Even kijken wat favoriete collega-bloggers hebben geschreven. Dat zijn algauw tien of vijftien stukjes die ik aanklik en lees. In de helft van de gevallen typ ik ook een antwoord. Om wat tijd te winnen lees ik niet alle reacties van anderen. Dat kan namelijk oplopen tot soms wel 80 reacties.

Ik kijk naar de reacties op mijn eigen stukjes. Meestal geef ik een kort antwoord op die schrijfsels (die ik zeer op prijs stel. Dank daarvoor.) De klok tikt verder. E-mail. O ja … daar moet ik ook naar kijken. Mijn privé-mail en de werk-mail. Daar waar nodig geef ik antwoord. Ik probeer ‘werk’ uit te stellen tot maandagochtend. Dat lukt niet altijd. De klok tikt door. Het is alweer uren later. “Wat heb ik nu in vredesnaam gedaan de afgelopen uren?” Deze vraag floepte een paar keer op afgelopen dagen? De denkbeeldige antwoorden horen meestal thuis in het rijtje: ‘negatief – zinloos’.

Tiens. Moet ik dan iets veranderen aan dit terugkerend patroon? Ja, misschien wel een beetje. Een tijdklok op mijn laptop of beeldscherm plaatsen is misschien een goed idee.

Bron: Nl Freepik

Uiteraard heeft het niets te maken met tijdsklokken maar met mijn eigen gedrag. Dat weet ik. Ik denk dat ik na tien jaar moet zeggen dat ‘bloggen’ (en wat daar bijhoort) een hobby is. En hobby’s kosten tijd dat is algemeen bekend. Twitteren en Facebooken zijn geen hobby. De krant lezen en het nieuws volgen zijn ook geen hobby’s maar is wel iets dat ik wil blijven doen. De Giro (wielrennen) volgen zou je wel een hobby kunnen noemen. Dat doe ik namelijk al meer dan vijftig jaar. Laat ik eens wat bewuster bijhouden hoeveel tijd ik deze week besteed aan ‘onzinnig gescroll. En laat ik vooral dat laatste zoveel mogelijk beperken. Deel 26 van goede voornemens.

Ik moet bekennen dat ik het kijken naar de televisie hier buiten beschouwing laat. Dat beperkt zich tijdens de week tot hooguit anderhalf uur en sommige dagen (avonden) gaat de tv helemaal niet aan. In het weekend gebeurt het wel eens dat we binge-watchen. Zoals dit weekend (vooral zaterdagavond). We ontdekten Subarru. Een Italiaanse misdaad/dramaserie. De eerste jaargang is ons goed bevallen.

Hoe houden jullie je beeldscherm-uren onder controle?