Tags

, , , , , , , , , , ,

Alweer een logje over boeken. Lezen is tenslotte een van mijn meest geliefde activiteiten, dat weten mijn volgers allang. Met enige regelmaat snuffel ik rond bij hebban.nl. De site voor boekenliefhebbers. Ik haal er soms ideeën vandaan of ik lees een paar recensies voordat ik besluit of ik een boek koop of toch maar niet. Enkele jaren geleden organiseerden ze de TOP 1000 van Mooiste Boeken. Alle leden (dat is trouwens gratis) werd gevraagd een TOP 25 op te stellen. Dat deed ik. HIER kun je mijn lijst bekijken. Ik heb er nadien nog één keer iets aan veranderd. Onlangs ontdekte ik dat dit lijstje kan uitgebreid worden naar 50 boeken. Oei. Oef. Amai. Daar moet ik eens flink over gaan nadenken. Ik vond de eerste vijfentwintig boeken kiezen niet heel moeilijk. Maar nu … welke boeken spelen niet in mijn ‘eredivisie’ maar wel een niveautje daaronder? Ik zal dat lijstje later wel met jullie delen. Ik blogde weleens vaker over Hebban, klik HIER.

Er zullen waarschijnlijk geen boeken voorkomen die ik de afgelopen weken las …

… maar je weet het nooit. Mrs. Degas van Arthur Japin maakt nog wel enige kans om een plekje te veroveren bij de eerste vijftig. Heel kort iets over de vijf andere boeken. De heks van Limbricht en Tropenbruid – deze twee boeken van Susan Smit lezen heel vlot. Historische romans, deels gebaseerd op waargebeurde feiten, deels aangevuld met de fantasie van de schrijfster. Lichter dan ik (Dido Michielsen) is een mooi – ook historisch – een boek over hoe moeilijk het is (kan zijn) om tussen twee culturen in te moeten opgroeien en leven.

De beller op lijn vier (J.D. Barker) is spannend, zeker in het begin. Later ging het me wat tegenstaan. Ik heb het boek wel uitgelezen maar ga niet onmiddellijk op zoek naar andere boeken van deze schrijver. Hillary Rodham Clinton heeft zich gewaagd aan een spannend boek samen met de Canadese thrillerauteur Louise Penny. Ik had enkele goede recensies gelezen. Ik was benieuwd. Spannend: ja. Geloofwaardig: tja. Grappig: een beetje, zeker als de dames personages opvoeren die erg op Trump en Poetin lijken. Kijk ik uit naar een volgende triller van deze dames: ik denk het niet. Heb je ooit een Ludlum gelezen? Ik wel, heel wat zelfs in de 80’er jaren. Ergens op een camping in Frankrijk (op Île d’ Oleron – 1984) sloeg ik de laatste bladzijde van alweer een Ludlum dicht en zei: “Dat was de laatste letter die ik las van deze auteur. Punt, stop, nooit meer een Ludlum voor mij.” Ik heb woord gehouden. Ik vind Staat van Terreur een soort Ludlum. Een wereldbedreigend complot. Zal de wereld gered worden? Ja natuurlijk, 350 bladzijdes later is de atoomdreiging weer wat minder urgent. De slechterik is uitgeschakeld. Oei, excuses … ik heb het einde verraden.

Nog even iets over de eerste 25 boeken van mijn lijstje. Een collega blogger (bijna 40 jaar jonger dan ik) las onlangs ‘Liefde in tijden van cholera’. Een boek uit mijn top 25-lijst. Zij vond het driekeer niks. Stel dat ik dat boek nu zou lezen, zou deze roman dan nu ook mijn lijst halen? Ik weet het niet. Natuurlijk is zo’n keuze deels bepaald door nostalgie.

In de serie: BOEKEN

Naschrift 2 december: De Hebban-lijst is aangevuld tot 50. De volgorde na #10 is tamelijk willekeurig.